Yargıtay 6. CD 2020/5429 E. 2021/1331 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, İş yeri dokunulmazlığını ihlal, Mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü;

I Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın adli sicil kayında tekerrüre esas ilam niteliğinde bulunan 26.02.2013 tarihinde kesinleşen mahkumiyete ilişkin İzmir 19. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/276 Esas, 2010/566 Karar sayılı ilamı yerine tekerrüre esas olmayan 07/04/2014 kesinleşme tarihli Akhisar 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/535 Esas 2012/455 Karar sayılı ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması, infazda gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında düzenlenen iddianamede TCK'nın 142/2 h maddesinin uygulanması talep edilmiş ise de, suç tarihi itibariyle yürürlükte olan TCK'nın 142/1 b maddesinin, ek savunma hakkı verilmeksizin uygulanmasında hukuka aykırılık görülmemiş ve bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sair temyiz itirazlarının reddi ile;

1 Müştekinin depo olarak kullandığı yerden hırsızlık eyleminin gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında; müştekiden sorularak ve gerektiğinde olay yerinde keşif yapılarak tereddüde yer vermeyecek şekilde söz konusu yerin işyeri veya konutun eklentisi niteliğinde olup olmadığı hususu saptanarak sadece depo olarak kullanılması durumunda iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunun unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre de;

2 İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK’nın 119/1 c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 01/02/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.