Yargıtay 6. CD 2014/5142 E. 2017/6061 K.

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Yağma

HÜKÜM: Sanık ...'nın, müşteki ...'a yönelik eylemi için TCK'nın 141/1,31/2,62,51. maddeleri uyarınca 5 ay hapis, erteleme (1 yıl denetim süresi)

Sanık ...'ın, katılan ...'ye yönelik eylemi için TCK'nın 86/2,62,53/1,58. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis

Sanık ...'in katılan ...'ye yönelik eylemi için TCK'nın 86/2,62,53/1. maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ilgın Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2011 günlü, 2010/312 esas ve 2011/160 karar sayılı görevsizlik kararından mağdur ...’e yönelik hırsızlık suçundan açılan kamu davasının tefrik edildiği anlaşıldığı halde, gerekçeli karar başlığında ...’in müşteki olarak gösterilmesi yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiştir.

I ) Sanık ... ... (...) hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı TCK'nın 141/1, 31/2. maddelerindeki suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı yasanın 66/1 e, 66/2 4, 67/4. maddelerinde öngörülen, 6 yıllık zamanaşımının, suç tarihi olan 30/08/2010 tarihinden inceleme tarihine göre geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...... ...) savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II ) Sanıklar ... ve ... (...) hakkında katılan ...’a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesine gelince;

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının TCK’nın 53.maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 ) TC.Anayasa’sının 90.maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3 c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıklar için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanın ücretlerinin sanıklardan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

2 ) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...(...) savunmanları ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının yargılama giderleri ile ilgili kısmından zorunlu savunman ücretleri çıkartılarak ve “müştereken ve müteselsilen” ibaresinin yerine “sorumlu oldukları oranda sanıklardan ayrı ayrı alınmasına” ibaresi eklenerek, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.