Yargıtay 6. CD 2013/13201 E.

Tebliğname No : 6 2011/263410

MAHKEMESİ: Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ: 23/03/2011

NUMARASI: 2011/63 (E) ve 2011/66 (K)

SUÇ: Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I Sanık H.. Ö.. hakkında Adese isimli işyerinde gerçekleştirdiği hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3 c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin, yeterli ödeme gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık H.. Ö.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi

BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümden “498. YTL müdafi avukat giderlerinin sanık Hüseyin'den tahsili ile hazineye gelir kaydına” cümlesinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II Sanıklar B.. A.., B.. Ö.. hakkında hırsızlık, hırsızlığa teşebbüs ve sanık H.. Ö.. hakkında Adesem isimli işyerinde gerçekleştirilen hırsızlığa teşebbüs suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 Sanık B.. A..'ın, ADESE şirketine ait iki ayrı marketten aynı gün hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; koşulları oluştuğu halde 5237 sayılı Yasa'nın 43. maddesiyle uygulama yapılması gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

2 Dosya kapsamına göre, sanıklar Hüseyin, Barış ve Basri'nin Adesem isimli markete gittikleri, buradan salam aldıkları, sanıklardan şüphelenen işyeri çalışanı Himmet'in mağazanın sorumlu müdürü Dursun'u çağırdığı, Dursun'un “Durun aldıklarınızın parasını ödeyin, ya da aldıklarınızı bırakın.” diye söylemesi üzerine, sanık Basri'nin kaçtığı, sanık Hüseyin'in ise tekme ve tokatla Dursun ve Himmet'i dövdüğünün anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, delillerin tayin ve takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

3 Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/3 c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin yeterli ödeme

gücü olmayan sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıklardan alınmasına hükmedilmesi,

4 UYAP sisteminden alınan ve dosya içerisine konulan nüfus kayıt örneğinden, sanık B.. Ö..'ın 21.11.2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar H.. Ö.., B.. A.. ve B.. Ö.. savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, sanık H.. Ö.. hakkında 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 26.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.