Yargıtay 6. Ceza Dairesi 2006/22875 E.

6. Ceza Dairesi 2006/22875 E. , 2010/15298 K.

"İçtihat Metni"

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde: Dosya içeriğine, toplanan kanıtlara, sanığın savunmasına göre, sanığın diğer sanıkla birlikte suça konu aracın kapısını anahtar uydurarak açıp oto teybini çaldığı ve bu suretle suça doğrudan katıldığı gözetilmeyerek, hakkında 765 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi yerine 65/3. maddesi ile uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, II- Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince: Şanlıurfa 2.Asliye Ceza Mahkemesinin 09.04.2004 günlü, 2002/969- 2004/394 sayılı hükümlülük kararının, sanık ... tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 10.Ceza Dairesinin 24.10.2005 günlü ilamıyla özetle “5237 sayılı TCY’nın 7. maddesi ile 5252 sayılı Yasanın 5349 sayılı Yasayla değişik 9.maddesi uyarınca, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi ve bozmadan hükmü temyiz etmeyen diğer sanık ...’ın yararlandırılmasına” denilerek bozulmasına karar verildiği ve Mahkemece yeniden yargılama yapılıp bozmaya uyularak, bozma ilamından hükmü temyiz etmeyen diğer sanık da yararlandırılarak 12.07.2006 günlü kararın verildiği anlaşılmışsa da; somut olayda 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 325. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığı; sanık ... hakkında verilen 09.04.2004 günlü, 2002/969- 2004/394 sayılı hükümlülük kararının kendisi yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün ve 2007/125-2007/186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, bozma ilamı sonrasındaki yargılamanın, temyiz olunmaksızın kesinleşmesi nedeniyle lehe Yasanın belirlenmesine ilişkin olduğu kabul edilen hükümlü ... hakkındaki uyarlama yargılaması ile genel hükümlere göre hakkındaki yargılama süren sanık ... hakkındaki davanın, farklı hükümlere bağlı olması ve birlikte görülemeyeceği gözetilip, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca hükümlü ... hakkındaki davadan ayrılmasına karar verildikten sonra, uyarlama yapılması zorunluluğunun gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.