Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R

Dava, tapu kaydının mahkeme kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın davalı Hazine yönünden 10 yıllık zamanaşımı süresi dolduğundan, davalı ... yönünden ise davada taraf sıfatı bulunmadığından bahisle reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; Orman idaresince tapu malikleri aleyhine açılan orman tahdidine itiraz tapu iptali davasında ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1982/1527 E 1984/906 K sayılı kararı ile dava konusu 137 ada 109 parselin 45 hektar 2125 metrekaresinin tapusunun iptali ile 6000 metrekarenin davalılar ve önceki malikleri adına tescili ile tapusu iptal edilen yerin orman sınırları içine alınıp devlet ormanı olarak belirlenmesi suretiyle 9 nolu orman kadastro komisyonunun 6 sayılı kararının düzeltilmesine karar verilmiş, davalı tapu kayıt maliklerinin temyizi üzerine Yargıtay 14. Hukuk Dairesince 28.03.1985 tarihinde mahkeme kararının onanmasına karar verildiği bu ilama karşı yapılan karar düzeltme talebinin 16.12.1985 tarihinde reddine karar verildiği, davacıların eldeki davayı 07.12.2015 tarihinde açtıkları anlaşılmıştır.

TM'nın 1007. maddesinden kaynaklanan tazminat davalarında, mülkiyet kaybının kesinleştiği tarihten itibaren TBK 125. md. (eski 146.md.) göre 10 yıllık genel zamanaşımı süresi içinde dava açılması gerekmektedir. Anayasa Mahkemesi’nin

29/09/2017 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 2014/6673 başvuru nolu 25/07/2017 tarihli Yaşar Çoban kararı ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18/11/2009 tarihli 2009/4 383 E 2009/517 K sayılı kararı nazara alındığında; Hukuk Genel Kurulu kararı ile TMK'nın 1007. maddesi ile düzenlenen tazminat için hukuk yolu etkili hale gelmiş olup, HGK karar tarihi olan 18.11.2009 tarihinden önce zamanaşımı süresi dolanlar açısından makul süre içinde TMK'nın 1007. maddesine dayanılarak dava açılması gerekir.

Buna göre, Anayasa Mahkemesi'nin 25/07/2017 tarihli 2014/6673 kararı gereği, 18/11/2009 tarihinden önce zamanaşımı süresi dolmuş bulunan eldeki dava yönünden, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 18/11/2009 tarihli kararından yaklaşık 6 yıl 19 gün sonra, 07.12.2015 tarihinde davanın açıldığı, bu itibarla davanın makul süre içinde açıldığının kabulünün mümkün olmadığı anlaşıldığından, davanın Hazine yönünden dava açma hakkının zamanaşımına uğradığı gerekçesi, davalı ... yönünden ise davada taraf sıfatı bulunmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Davalı ... Müdürlü ile Hazine lehine ayrı ayrı maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hükümden çıkarılmasına, yerine (Davalı ... lehine 1.800,00 TL, davalı Hazine lehine 1.800,00 TL maktu vekalet ücretinin davacılardan alınarak ayrı ayrı davalılara verilmesine) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacılardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 25/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.