Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2013/115 Esas, 2014/188 Karar

SUÇ: Rüşvet alma (sanıklar ... ve ... hak.), rüşvet verme (diğer sanıklar hak.

HÜKÜM: Beraat (sanık ... hak.), mahkumiyet (diğer sanıklar hak.)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanıklar ... ve ... müdafiinin tayin olunan cezanın miktarına göre yasal koşulları bulunmayan duruşma isteminin, keza suçtan zarar gören Hazine vekilinin, 19.06.2021 tarihinde tebliğ edilen hükmü 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra verdiği 30.06.2021 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 ve 318. maddeleri gereğince ayrı ayrı REDDİNE, incelemenin; müdafiilerinin sanıklar ..., ... ve ..., sanık ...'ın da kendisi hakkında hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla SINIRLI ve DURUŞMASIZ OLARAK YAPILMASINA karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesi uyarınca suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçu yönünden iletişimin tespiti, dinlenmesi ve kayda alınması tedbiri uygulanmasına ilişkin mahkeme kararlarına istinaden gerçekleştirilen iletişimin denetlenmesi sırasında elde edilen delillerin, katalog suçlardan olan rüşvet suçu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 138. maddesi uyarınca tesadüfen elde edilen delil niteliğinde olduğu, ilgili maddenin ikinci fıkrasında yer alan “Telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişimin denetlenmesi sırasında, yapılmakta olan soruşturma veya kovuşturmayla ilgisi olmayan ve ancak, 135. maddenin altıncı fıkrasında sayılan suçlardan birinin işlendiği şüphesini uyandırabilecek bir delil elde edilirse; bu delil muhafaza altına alınır ve durum Cumhuriyet Savcılığına derhal bildirilir” şeklindeki düzenleme uyarınca rüşvet suçuna ilişkin görüşme içerikleri Cumhuriyet savcılığına derhal bildirilmediğinden hukuka aykırı nitelikteki bu deliller dışlandıktan sonra, ayrıca dosyaya Batman Belediyesi Su ve Kanalizasyon Müdürlüğü ile sanıklar müdafii tarafından sunulan büyük iş yerleri takip formu suretlerindeki sayaç kontrol miktarlarının farklı olması sebebiyle sanıkların meşru zeminde olup olmadıklarının tespit edilememesi yine sanıkların aşamalardaki inkara yönelik savunmalarının aksini gösterir her türlü kuşkudan uzak kesin ve yeterli maddi delil bulunamadığı nazara alındığında, rüşvet suçunun oluşabilmesi için gerekli olan ve işin yapılmasından önce veya en geç yapılması anında mevcut olması gereken rüşvet anlaşmasına dair delil olmaması karşısında, kamu görevlisi olan sanıklara isnat olunan rüşvet alma isnatlarının suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/3. maddesine uyan görevi kötüye kullanma, kamu görevlisi olmayan sanıklara yönelik rüşvet verme isnatlarının ise 5237 sayılı Kanun'un 40/2. maddesi uyarınca özgü suç niteliğindeki bu suça azmettirme veya yardım etme suçlarını oluşturabileceği, bu suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66/1 e maddesinde belirtilen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresine tabi olduğu, zamanaşımını kesen son işlem olan 27.05.2014 tarihli mahkumiyet hükümleri ile inceleme günü arasında asli dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından hükümlerin 5237 sayılı Kanun'un 7/2 ile 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri de gözetilmek suretiyle 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.