Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/694 Esas, 2017/716 Karar

SUÇ: Rüşvet alma (sanık ... hak.), rüşvet verme (diğer sanık hak.)

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümlerin temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5 95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanıklardan ...'in kamu görevlisi olmadığı ve hakkında rüşvet verme suçundan kamu davası açıldığının anlaşılması karşısında, adı geçen sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Adalet Bakanlığının katılma hakkı olmadığı anlaşılmakla, vekilinin sanık ... hakkında rüşvet verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesi gereğince REDDİNE, başvurularının kapsamına göre incelemenin, katılan Hazine vekilinin sanıklar hakkında rüşvet alma ve rüşvet verme suçlarından kurulan beraat hükümlerine karşı yapılan istinaf başvurularının esastan reddine dair kararlara, katılan ... vekilinin ise sanık ... hakkında rüşvet alma suçundan verilen beraat hükmüne vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair karara yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1.İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2016 tarihli ve 2016/262 Esas, 2016/392 sayılı Kararı ile sanıkların üzerlerine atılı suçlardan beraatlerine hükmolunmuştur.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 22.05.2017 tarihli ve 2017/694 Esas, 2017/716 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar hakkında atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğuna ve bu suçtan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar vekilinin temyiz itirazları ile hükümlerde dikkate alınan sair hususlar yönünden de hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle hükümlerde katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.05.2024 tarihinde karar verildi.