Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/611 Esas, 2019/1329 Karar

SUÇ: Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM: Sanıklardan ... ve ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi, ... hakkında ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılarak atılı suçtan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararların temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.03.2009 tarihli ve 2009/2 43 Esas, 2009/56 sayılı Kararında; kesin nitelikteki hükümlerin, suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden ve BAM Cumhuriyet savcısının hükümleri "suç vasfına" ilişkin, eylemlerin taksirle öldürme suçunu oluşturabileceğinden bahisle aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, kararların temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek ve tebliğnamede yer alan aksi yöndeki düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ermenek Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.01.2019 tarihli ve 2017/341 Esas, 2019/37 sayılı Kararı ile; ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, sanıklar ... ile ...'in, 5271 sayılı Kanun'un 223. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereği beraatlerine, sanık ...'ın ise mahkumiyetine hükmolunmuştur.

2.Katılan vekilinin ve sanık ...'ın istinaf talebi üzerine duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 12.06.2019 tarihli ve 2019/611 Esas, 2019/1329 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen beraat hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine, mahkumiyet hükmünün kaldırılarak sanık ...'ın atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekili, dosya kapsamındaki adli raporlar arasında çelişki bulunduğunu, yargılama aşamasında bu çelişkinin giderilmediğini, zira olayda kimin kusuru bulunduğunun belirlenmediğini, böylelikle söz konusu yargılama neticesinde verilen kararların eksik ve hatalı olduğunu belirterek kararları temyiz etmiştir.

2.BAM Cumhuriyet savcısı, sanıkların kusur durumları ile meydana gelen ölüm arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya konamadığını, yeniden adli tıp raporu alınarak, illiyet bağının bulunması halinde sanıkların taksirle ölüme neden olma suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek hükümleri temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

14.08.2015 tarihli Ön İnceleme Raporunda Genel Cerrahi Uzmanı olan doktor tarafından her bir sanığın kusur durumuna ilişkin tespitlerin yapıldığı, buna göre sanıkların her birinin; somut gerekçelerle, ameliyat olduktan sonraki aşamalarda hastanın takibinde eksiklik gösterdikleri kanaatine varıldığı, buna karşılık soruşturma aşamasında alınan 12 Nisan 2017 tarihli 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu Raporunda "Kişinin ameliyat sonrası servisteki takiplerini hemşire ...’ın yaptığı, oksijen satürasyonun düşük olduğu, düşük oksijen satürasyonlarının servis hemşiresi ... tarafından ilgili hekimlere haber verilmediği, oksijen satürasyonu düşüklüğünün bildirilmemesinin eksiklik olduğu"nun mütalaa edildiği, bu itibarla iki rapor arasında çelişki bulunduğu, mevcut durumda hastanın ameliyat sonrası durumunu takip aşamasında kimlerin sorumluluğunun bulunduğu açıklığa kavuşturulduktan sonra yeniden adli tıp kurumundan rapor alınarak, çelişkinin giderilmesi sonrasında hasıl olacak sonuca göre sanıkların hukuki durumunun ayrı ayrı takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin ve BAM Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 302. maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

29.04.2024 tarihinde karar verildi.