Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/2748 Esas, 2020/1366 Karar

SUÇ: Zincirleme biçimde tefecilik

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1)Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 04.10.2019 tarihli ve 2017/450 Esas, 2019/532 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

2)Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 08.10.2020 tarihli ve 2019/2748 Esas, 2020/1366 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun vekalet ücreti bakımından düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiği, suçun unsurlarının oluşmadığı, sanık hakkında fazla ceza tayin edildiği, lehe olan düzenlemelerin uygulanarak resen dikkate alınacak sebeplerle hükmün sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 26.04.2016 tarihli ve 2014/118 Esas, 2016/208 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, tefecilik suçu ile korunan hukuki yarar ve bu bağlamda suçun topluma karşı suçlar bölümünde düzenlenmesi karşısında, bu suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamı, diğer bir ifadeyle kamu olduğu, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağı, bu bağlamda 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinde düzenlenen tefecilik suçunun kazanç elde etmek amacıyla borç para verilmesiyle oluşacağı, bunu meslek haline getirmenin suçun unsurları içerisinde yer almadığı, değişik zamanlarda veya farklı kişilere karşı tefecilik eylemini zincirleme olarak işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması gerektiği, zincirleme suçlarda son suçun işlendiği günün suç tarihi olduğu, bu itibarla hukuki kesinti oluşturan iddianame tarihinden evvel sanık hakkında dava konusu olsun ya da olmasın tüm eylemlerin teselsülün içerisinde değerlendirilmesi, iddianame tarihinden sonraki eylemlerin ise gerçek içtima hükümleri ve varsa kendi içinde teselsül hükümleri nazara alınmak suretiyle karara bağlanması gerekmektedir.

Dava konusu somut olayda, katılan ...'nın ve tanık ... Balcı'nın anlatımlarından, katılan ... ile sanık ... arasında borç para alıp verme olayının yaşanmadığı, sanık ...'dan borç para alamadığı için hatır senedi düzenleyerek kendisine vermesini katılan ...'den isteyen kişinin tanık olarak dinlenen ... İstanbollu olduğu ve bu şekilde gerçekleşen ... nedeniyle tefecilik suçunun katılan olarak kabul edilen ... yönünden oluşmadığı gözetilerek tek bir tefecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı dikkate alınmadan, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

UYAP sisteminden yapılan sorgulamada; Tavas Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.12.2023 tarihli ve 2020/632 Esas, 2023/546 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme biçimde tefecilik suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın taraflarca istinaf edilmesi üzerine söz konusu dava dosyasının Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 2024/455 Esasına kaydedildiği, suç tarihinin 2018 yılı, iddianame tarihinin 13.10.2020 olması karşısında, davanın akıbetinin araştırılması, keza sanık hakkında tefecilik suçundan açılmış başkaca kamu davası bulunup bulunmadığının belirlenmesi sonrasında suç ve iddianame tarihlerine göre eylemler arasında hukuki kesinti oluşup oluşmadığı, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı ve mükerrer dava olup olmadığının saptanması ile sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 b maddesi uyarınca gereği için kararı veren Tavas Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.03.2024 tarihinde karar verildi.