Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Zincirleme basit zimmet

HÜKÜM: Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Kanun'un 247/1, 249/1, 43, 248/2 ilk cüm. ve 62. maddelerinin aynı Kanun'un 61/5. maddesi uyarınca bu sıra dahilinde uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili bulunmamış, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz sırasında nazara alınması mümkün bulunmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup, zincirleme suç nedeniyle artırım yapılırken, 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur" şeklindeki yasal düzenleme uyarınca, fiillerin süresi de gözetilerek benzer olaylarla karşılaştırıldığında suç ile ceza arasındaki dengeyi bozmayacak ve denetime imkan verecek biçimde yasal ve yeterli gerekçe gösterilerek hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşacak bir artırım oranı belirlenerek ceza tayin edilmesi gerekmesine ve bozma öncesi ilamda 43. madde uyarınca 1/4 oranında yapılan uygulama isabetli görüldüğünden bu konuda aleyhe bozma yapılmamasına, bozma sonrası sanık hakkında başkaca bir zimmet eyleminin ortaya çıkmamasına ve dosyaya yansıyan başkaca bir delil ve belge olmamasına rağmen bozma ilamını etkisiz kılacak şekilde 5237 sayılı Kanun'un 43/1. maddesi uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20.09.2011 tarihli ve 2011/5 104 Esas, 2011/183 sayılı Kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanmamasının ya da sınırlı uygulanmasının kazanılmış hak niteliğinde olduğu ve 16.03.2012 tarihli sanık aleyhine temyiz bulunmayan hükmün Dairemizin 06.03.2014 tarihli ilamıyla kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla bozulduğu nazara alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilirken 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca memuriyetten yasaklanmasına hükmolunması gerekirken, TCK'nın 53/1 a madde fıkra bendindeki tüm hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 4 numaralı bendindeki "1/3" ile "1 yıl 14 ay 20 gün" ve 5 numaralı bendindeki "1 yıl 10 ay 6 gün" ibarelerinin sırasıyla "1/4" ile "1 yıl 13 ay" ve "1 yıl 8 ay 25 gün" olarak, 5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesinin uygulanmasına ilişkin 9 numaralı bendinin "5237 sayılı Kanun'un 53/5. maddesi gereğince sanığın cezasının infazından sonra başlamak üzere takdiren 1 yıl 6 ay süre ile memuriyet görevinin verdiği hak ve yetkileri kullanmaktan yasaklanmasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle eleştirilen husus dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 07.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.