Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/373 Esas, 2016/284 Karar

ŞİKÂYETÇİ: Türkiye Garanti Bankası A.Ş.

SUÇ: Ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, bozma

İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/373 Esas, 2016/284 ... Kararının şikayetçi vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Davadan haberdar edilen ve katılma talebinde bulunmayan Türkiye Garanti Bankası A.Ş'nin katılan sıfatını kazanmadığı ve gerekmediği halde gerekçeli kararın tebliğ edilmesinin hükmü temyiz ... vermeyeceği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 ... Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 ... Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 ... Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 ... Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca O yer Cumhuriyet savcısının hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 ... Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.06.2015 tarihli ve 2013/108346 Soruşturma, 2015/26086 Esas, 2015/20754 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçundan, 5237 ... Türk Ceza Kanunu’nun (5237 ... Kanun) 239 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/373 Esas, 2016/284 ... Kararı ile sanığın atılı suçtan, 5271 ... Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentleri gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği; dosya kapsamındaki delillere göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğundan hakkında mahkumiyet kararı verilmesi yerine beraatine hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Şikayetçi vekilinin temyiz isteği ise; dosyadaki delillere göre sanığın atılı suçu işlediği sabit olduğu halde yalnızca savunma ve tanık beyanına dayanılarak beraat hükmü kurulduğuna, sanığın görevi gereği vakıf olduğu ve paylaştığı bilgilerin hem müşteri hem de banka sırrı niteliğinde olup ilgisiz kişilere verildiğine, eylemin gerek 5237 ... Kanun'un 239 gerekse 5411 ... Bankacılık Kanunu'nun (5411 ... Kanun) 159 uncu maddesi uyarınca suç teşkil ettiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İLE GEREKÇE

26.12.2012 olan suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 2013 yılı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Suç tarihinde şikayetçi bankanın iştiraki olan Garanti Ödeme Sistemleri A.Ş. isimli şirkette görevli sanığın, bankanın 1189 numaralı müşterisine ait bilgileri yetkili olmayan üçüncü kişi ile paylaştığı iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın söz konusu bilgileri aynı şirkette çalışan ...'ın elektronik posta adresine gönderdiği, banka teftiş raporunda ...'ın da aynı bilgileri sanığın yönlendirmesi sonucu yetkisiz kişiye ilettiği belirtilmiş ise de bu hususun ispatlanamadığı, sanık ile ... arasında ast üst ilişkisinin de olmadığı, bu haliyle sanığın atılı suçu işlemediği, suçun unsurlarının oluşmadığı ve kastının da bulunmadığı gerekçesiyle beraat kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sanık, soruşturma ve kovuşturma aşamalarındaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmemiş, iddia konusu bilgileri yetkisiz üçüncü kişilere vermediğini, aynı şirkette çalıştığı ...'a gönderdiğini ifade etmiş ise de; dosya içerisinde yer alan 03.04.2013 tarihli banka teftiş raporunda, iddia konusu bilgilerin ilk olarak sanıkla aynı şirkette çalışan ... tarafından sanığa gönderildiği, akabinde sanık tarafından bu bilgilerin yine aynı firma çalışanı ...'a e mail yoluyla iletildiği, ...'ın ise söz konusu bilgileri 26.12.2012 tarihinde ... ... Saldıran adlı müşteriye ait olduğu belirlenen e posta adresine gönderdiği, bundan çok kısa bir süre sonra ... ...'ın sanığın banka nezdindeki hesaplarına toplam 6.215 TL para transfer ettiği, sanığın da ...'ın yine banka nezdindeki hesaplarına toplam 3.450 TL yolladığı, ... ...'ın ayrıca ... ... isimli şahsın hesabına kendi hesaplarından ve Michael ... Kayhan Saldıran ile ortak olduğu hesaptan toplam 6.300 TL para transferi gerçekleştirdiği, ...'in sanığın kardeşi olduğu belirtilmiştir.

... teftişte verdiği ifadede; ilgili verileri ...'ın talebi üzerine ... ...'a gönderdiğini, hesaplarına gönderilen paraların ilgili kişilerden aldığı borç tutarları olduğunu söylemiş, kovuşturma aşamasında tanık sıfatıyla da benzer beyanda bulunmuş, sanık teftişte alınan beyanında ise; ... ...'ın ... ... isimli firmanın ortağı olduğunu, kardeşi ...'in de adı geçen firmanın ortakları arasında yer aldığını, ilgili verileri sağlık ürünleri satmak amacıyla call center olarak faaliyet gösteren firma tarafından müşterilere bilgi mesajı atılması ve müşterilerin de aranması amacıyla kullanılacağını bilerek ... ...'a gönderilmek üzere ...'a gönderdiğini, bilgileri ilk olarak Yeşim'in bilgisayarından kendisinin yolladığını ifade etmiştir.

Söz konusu tespitler ve belirtilen ifadeler karşısında, iddia konusu bilgilerin öncelikle sanık tarafından haberi olmaksızın aynı firma çalışanı Yeşim'in bilgisayarından kendisine gönderildiği, akabinde sanığın bilgileri ... ...'a gönderilmek üzere ...'a gönderdiği ve son olarak ...'ın da yetkisiz kişi konumundaki ... ...'a e mail yoluyla ilettiği anlaşılmıştır. Dolayısıyla ...'ın bilgileri ...'ın yönlendirmesiyle ilettiği iddiasının ispatlanamadığı ve sanık açısından suçun oluşmayacağı şeklindeki Mahkeme kabulünün isabetli olmadığı görülmüştür.

Bunların yanında 5237 ... Kanun'un 239 uncu maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için iddia konusu müşteri bilgileri sır mahiyetinde bulunmalı, bu husus Mahkeme tarafından karar yerinde gerekçeleriyle tartışılmalı, gerektiğinde konusunda uzman tarafsız bilirkişiden buna ilişkin rapor temini yoluna gidilmelidir. Ayrıca iddia konusu eylem yönünden aynı suçtan ... hakkında açılmış bir kamu davası olup olmadığı araştırılarak varsa davaların birleştirilip deliller ve asli faillik durumu ile iştirak hükümleri buna göre değerlendirilmelidir. Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra sanığın atılı suçu işlediği sabit görülürse, takibi şikayete bağlı olan ticari sır, bankacılık sırrı veya müşteri sırrı niteliğindeki bilgi veya belgelerin açıklanması suçunun uzlaşma kapsamında kaldığı ancak taraflara uzlaşmayı kabul edip etmediklerinin sorulmadığı gözetilerek, 6763 ... Kanun'un 34 üncü maddesiyle değişik 5271 ... Kanun'un 253 üncü maddesinin yirmi dört ve yirmi beşinci fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme de dikkate alınıp aynı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri uyarınca usulüne uygun uzlaştırma girişiminde bulunularak, keza 5237 ... Kanun'un 136 ncı maddesinde düzenlenen kişisel verileri hukuka aykırı olarak verme suçu üzerinde de durularak sonucuna göre karar verilmelidir.

Belirtilen tüm bu hususlar yerine getirilmeden sanık hakkında eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

1. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi vekilinin hükme yönelik temyiz isteminin 1412 ... Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 58. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.06.2016 tarihli ve 2015/373 Esas, 2016/284 ... Kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 ... Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.