Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/267 Esas, 2017/314 Karar

SUÇ: İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi

EK KARAR: Temyiz talebinin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm ve ek kararın temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

15.07.2020 tarihli ve 31186 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7249 sayılı Kanun'un 10. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'un 59. maddesine eklenen beşinci fıkra ile avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle verilen bölge adliye mahkemesi ceza dairelerinin kararları hakkında 5271 sayılı Kanun'un 286/2. maddesinin uygulanmayacağı hükmünün getirildiği ayrıca 7343 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 1136 sayılı Kanun'a eklenen ve 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren geçici 24. madde ile de anılan Kanun'un 59/5. maddesinin, bu tarihten itibaren 15 gün içinde talep etmek koşuluyla avukatların görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlar nedeniyle bölge adliye mahkemesi ceza dairelerince 15.07.2020 tarihinden önce verilmiş kesin nitelikteki kararları hakkında da uygulanmasına olanak sağlandığı, sanık müdafiinin de 03.12.2021 havale tarihli dilekçesiyle bu süre içerisinde temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesince verilen 17.04.2023 tarihli ek Kararın kaldırılmasına ve esasın incelenmesine karar verilmiş, tebliğnamedeki ek kararın onanması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Kanun'un 59/5 ve 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, aynı Kanun'un 260. maddesi gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294. maddesine istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.12.2016 tarihli ve 2014/270 Esas, 2016/381 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257/1, 62/1, 50/1 a ve 52/2. maddeleri gereği 150 tam gün karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 15.02.2017 tarihli ve 2017/267 Esas, 2017/314 sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin, 17.04.2023 tarihli ve 2017/267 Esas, 2017/314 sayılı Kararı ile sanık müdafiinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, hükmün yasal süresi içinde temyiz edildiği ve ek kararın kaldırılması gerektiğine, ayrıca sanığın suçu işlediğine yönelik somut bir delil olmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyetine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Adana Barosuna kayıtlı avukat olan ve 20.05.2008 tarihli vekaletnameye istinaden katılanın yetkilisi olduğu M.M. Tiftik Kardeşler isimli şirketin vekilliğini üstlenen sanığın, alacaklı şirket vekili olarak Adana 8. İcra Müdürlüğünün 2008/11485, 2008/11486 ve 2008/11933 sayılı takip dosyalarında katılanın bilgisi ve muvafakati haricinde tüm haciz işlemlerinin kaldırılmasını talep ettiği, keza aynı icra müdürlüğünün 2008/11857 sayılı takip dosyasında katılanın bilgisi ve rızası haricinde takipten feragat ettiği kabul edilerek mahkumiyetine hükmedilmiş ise de, sanığın savunmasında, icra takiplerini yürüttüğü dönemde katılan ile ... ... isimli şahsın alacaklı şirkette ortak olarak çalıştıklarını, suça konu çekleri kendisine şirket adına hareket eden ...'ın verdiğini, icraya konulan bu çeklerin tahsili sonrasında parayı ...'a teslim ettiğini ve onun bilgisi ve rızası dahilinde takiplerden feragat ettiğini belirtmesi, tanık ... ...'nin anlatımının sanığın savunmalarını doğrulaması ve elde edilen deliller kapsamında ... ...'nin yetkilisi olduğu Si At isimli şirket ile katılanın yetkilisi olduğu M.M. Tiftik Kardeşler isimli şirketin cari hesap şeklinde birlikte çalıştıklarının tespit edilmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, icra dosyalarında borçlu olarak yer alan Orhan Taç ve Orhan Gürpınar ile Taç Yapı isimli şirket yetkilisinin açık kimliklerinin tespit edilip tanık sıfatıyla dinlenerek alacağın tahsil edilip edilmediğinin tespit edilmesi sonrasında sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeler sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53/1 e maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması,

Hükümden önce 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Yasa'nın 106/3. maddesi hükmüne aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapis cezasına çevrileceği hususunun sanığa ihtarına karar verilmesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun'un 302/2 ve 307/5. maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 a maddesi uyarınca gereği için kararı veren Adana 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.02.2024 tarihinde karar verildi.