Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/48 Esas, 2015/167 Karar

SUÇ: Zimmet

HÜKÜM: Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereğince temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi uyarınca temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.Bartın Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2013 tarihli ve 2013/2159 Esas, 2013/4333 Soruşturma, 2013/1372 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B.Bartın 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.12.2014 tarihli ve 2014/1058 Esas, 2014/734 sayılı Kararıyla sanığın eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrasındaki zimmet suçunu oluşturabileceği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

C.Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/48 Esas, 2015/167 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmet suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın hükümlüler ... ve ...'e verilmesi yasak olmayan ilaçları sigara karşılığı vermek suretiyle görevi kötüye kullanma suçunu işlediğinin tanıklar ... ve ...'ın beyanları ile sabit olduğu ve bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Bartın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda infaz koruma memuru olarak görev yapan sanığın, hükümlüler ... ve ...'e sigara karşılığında yasak olmayan ilaçları verdiği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın suçlamayı kabul etmemesi, tanık ...'ın istediği ilacı alamayınca sanık ile tartışma yaşadığının ileri sürülmesi, tanıklar ... ve ...'ın cezaevinde yaşanan sorunlar nedeniyle gerçek dışı isnatta bulunma ihtimalinin bulunması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurmaya gerekli kılacak düzeyde kesin kanıtların bulunmadığı kabul edilerek beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanığın leh ve aleyhindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaatine göre, yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bartın Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.12.2015 tarihli ve 2015/48 Esas, 2015/167 sayılı Kararında O yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.10.2023 tarihinde karar verildi.