Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2021/329 Değişik iş

SUÇ: Görevi kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın reddi

Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.12.2021 tarihli ve 2021/329 Değişik iş sayılı Kararı ile sanık ... hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.11.2021 tarihli ve 2020/536 esas, 2021/711 sayılı kararına vaki itirazın reddine dair karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 15.02.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.03.2023 tarihli ve KYB 2023/23014 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 23.03.2023 tarihli ve KYB 2023/23014 sayılı kanun yararına bozma isteminin “5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Çocuk Düşürtme" başlıklı 99. maddesinde yer alan; "(1) Rızası olmaksızın bir kadının çocuğunu düşürten kişi, beş yıldan on yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Tıbbî zorunluluk bulunmadığı hâlde, rızaya dayalı olsa bile, gebelik süresi on haftadan fazla olan bir kadının çocuğunu düşürten kişi, iki yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Bu durumda, çocuğunun düşürtülmesine rıza gösteren kadın hakkında bir yıla kadar hapis veya adlî para cezasına hükmolunur.

(3) Birinci fıkrada yazılı fiil kadının beden veya ruh sağlığı bakımından bir zarara uğramasına neden olmuşsa, kişi altı yıldan oniki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır; fiilin kadının ölümüne neden olması hâlinde, onbeş yıldan yirmi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(4) İkinci fıkrada yazılı fiil kadının beden veya ruh sağlığı bakımından bir zarara uğramasına neden olmuşsa, kişi üç yıldan altı yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır; fiilin kadının ölümüne neden olması hâlinde, dört yıldan sekiz yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(5) Rızaya dayalı olsa bile, gebelik süresi on haftayı doldurmamış olan bir kadının çocuğunun yetkili olmayan bir kişi tarafından düşürtülmesi hâlinde; iki yıldan dört yıla kadar hapis cezasına hükmolunur. Yukarıdaki fıkralarda tanımlanan diğer fiiller yetkili olmayan bir kişi tarafından işlendiği takdirde, bu fıkralara göre verilecek ceza, yarı oranında artırılarak hükmolunur.

(6) Kadının mağduru olduğu bir suç sonucu gebe kalması hâlinde, süresi yirmi haftadan fazla olmamak ve kadının rızası olmak koşuluyla, gebeliği sona erdirene ceza verilmez. Ancak, bunun için gebeliğin uzman hekimler tarafından hastane ortamında sona erdirilmesi gerekir." şeklindeki ve yine Rahim Tahliyesi ve Sterilizasyon Hizmetlerinin Yürütülmesi ve Denetlenmesine ilişkin Tüzüğün "On haftayı geçmeyan gebeliklerde rahim tahliyesi" başlıklı 3. maddesinin,"Gebeliğin onuncu haftası doluncaya kadar kadının sağlığı açısından tıbbî sakınca olmadığı takdirde, istek üzerine rahim tahliye edilir. Rahim tahliyesi, kadın hastalıkları ve doğum uzmanlarınca yapılır. Ancak, Bakanlıkça açılan eğitim merkezlerinde kurs görerek yeterlik, belgesi almış pratisyen hekimler, kadın hastalıkları ve doğum uzmanının denetim ve gözetiminde menstrüel regülasyon yöntemiyle rahim tahliyesi yapabilirler.", "On haftayı geçmeyen gebelikte rahim tahliyesinin yapılacağı yerler ve buralarda bulunması gereken koşullar" başlıklı 4. maddesinin "On haftayı geçmeyen gebelikte, rahim tahliyesini, a) Kadın hastalıkları ve doğum uzmanları mesleklerini uyguladıkları yerlerde, b) Pratisyen hekimler menstrüel regülasyon yöntemiyle resmi tedavi kurumlarında yaparlar. Anestezi gerektiren tahliyeler ise, anestezi uygulanabilen resmî tedavi kurumlarıyla özel hastanelerde yapılır. On haftayı geçmeyen gebelikte rahim tahliyesinin yapılacağı resmî tedavi kurumlarıyla özel hastanelerde ve kadın hastalıkları ve doğum uzmanlarının muayenehanelerinde, Tüzük'e ekli (1) sayılı listede yer alan araç ve gerecin bulunması zorunludur." şeklindeki ve yine, 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı San'atlarının Tarzı İcrasına Dair Kanun'un 23. maddesinde yer alan, "Umumî veya mevzii iptali his ile yapılan büyük ameliyeler behemehal ihtısas vesikasını hamil olan bir mütehassıs ile beraber diğer bir tabip tarafından yapılmak lazımdır. Mütehassıs bulunması veya celbi mümkün olmıyan mahallerde yapılması zaruri görülen ameliyeler ile ahvali müstacele ve fevkalade bu hükümden müstesnadır." şeklindeki düzenlemeler ile, Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 10/03/2015 tarihli ve 2014/11481 esas, 2015/8083 sayılı ilâmında yer alan" ... dosya kapsamına göre, her ne kadar şüpheli tarafından yapılan kürtaj işleminde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 99. maddesinin koşulları oluşmamışsa da, Adlî Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunun 25.11.2011 tarihli ve 10166 sayılı raporunda da belirtildiği üzere Rahim Tahliyesi ve Sterilizasyon Hizmetlerinin Yürütülmesi ve Denetlenmesine İlişkin Tüzüğün 13/d. maddesi uyarınca kürtaj işlemi için evli kadının eşinden izin belgesi alınması gerektiği cihetle, söz konusu izin belgesi olmadan kürtaj işlemi yapan şüphelinin görevinin gereklerine aykırı davranıp davranmadığının tespit edilmesi ve sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilerek itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden ... Rahim Tahliyesi ve Sterilizasyon Hizmetlerinin Yürütülmesi ve Denetlenmesine İlişkin Tüzüğün 13/d. maddesi uyarınca kürtaj işlemi için evli kadının eşinden izin belgesi alınması gerekmekte ise de, eşin rızası alınmadan yapılan işlemde ceza hukuku sorumluluğunu gerektiren bir durumun olmamasına ve özel hastanede çalıştığı anlaşılan şüphelinin kamu görevlisi sıfatının bulunmamasına göre, Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.03.2013 tarihli ve 2013/301 Değişik İş sayılı Kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE ..." şeklindeki açıklamaları birlikte değerlendirildiğinde,

Dosya kapsamına göre, sanığın, 18 yaşından küçük mağdur Aysun Aydoğdu'nun anne ve babasının onayı bulunmadan gebeliğine son vermek suretiyle görevini kötüye kullandığı gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, sanığın 2018 yılı itibariyle emekliliğini istediği ve akabinde tıbbî müdahalenin de gerçekleştiği özel muayenehaneyi açtığı ve burada iştigal ettiği, dolayısıyla kamu görevlisi sıfatının bulunmamasına göre sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması yoluna gidilemeyeceği,

Ancak,

Gebelik süresi on haftadan fazla olmayan gebeliklerde rıza ile gebeliğin sona erdirilmesi hukuka aykırı ve suç teşkil etmeyeceği, bilakis on haftadan fazla olmayan gebelikte rızaya dayalı rahim tahliyesini (kürtaj) yetkisiz bir kişi gerçekleştirirse, eylem, rahim tahliyesini gerçekleştiren kişi açısından suç teşkil edeceği cihetle,

Mağdur ve ailesinin gebeliğin 7. haftasında yani kanunî ve tüzük düzenlemesine göre gebeliğin 10. haftasından önceki zamana rastlayan dönemde gebeliğin sonlandırılmasına ilişkin rızalarının bulunması karşısında, sanığın, 1219 sayılı Tababet ve Şuabatı Sanatlarının Tarzı İcrasına Dair Kanunun 23. maddesi ile Rahim Tahliyesi ve Sterilizasyon Hizmetlerinin Yürütülmesi ve Denetlenmesine ilişkin Tüzüğün 3 ve 4. maddelerinde belirtilen yeterlilikte meslekî konuma haiz olup olmadığının Sağlık Bakanlığı, Türkiye Tabipler Birliği veya ilgili diğer kamu kurum ve kuruluşlarından sorularak, gerektiğinde bu konuda Adlî Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesinden bilirkişi raporu aldırılmak suretiyle sonucuna göre sanığın cezaî sorumluluğu bulunup bulunmadığı ve buna göre suç vasfının tayini gerektiği gözetilmeksizin, itirazın bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. Konya 16. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2021 tarihli ve 2020/536 Esas, 2021/711 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bahse konu karara sanık müdafiinin itirazı üzerine yerinde görülmeyen itirazın değerlendirilmesi için dosya Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir. Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesince, itiraza konu hükmün 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesindeki objektif ve subjektif koşullara uygun olup olmadığı değerlendirilerek itirazın reddine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 22.01.2013 tarihli ve 2012/10 534 Esas, 2013/15 sayılı Kararı uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik itiraz üzerine mercii Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesince, 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinde sayılan objektif koşulların oluşup oluşmadığının tespiti yanında, hem maddi olay hem de hukuki yönden değerlendirme yapılarak itiraz konusunda karar verilmesi gerektiği halde işin esası hakkında inceleme yapılmadan sadece hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının var olup olmadığına ilişkin değerlendirme yapılarak itiraz konusu hakkında karar verildiği anlaşılmıştır.

3.İnceleme konusu karar hakkında belirlenen husus yönünden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde tespit edilen husus bakımından kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,Oy birliğiyle, 22.06.2023 tarihinde karar verildi.