Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/387 Esas, 2017/415 Karar

SUÇLAR: Zimmet

HÜKÜMLER: A) Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2017 tarihli ve 2015/122 Esas, 2017/6 sayılı Kararı ile; atılı suçtan beraat,

B) İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 31.03.2017 tarihli ve 2017/387 Esas, 2017/415 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Burhaniye Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.04.2015 tarihli ve 2015/1311 Soruşturma, 2015/603 Esas, 2015/131 numaralı İddianamesiyle sanıklardan ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası ile 43 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi, sanıklar ..., ... ve ... hakkında ise basit zimmet suçundan aynı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2017 tarihli ve 2015/122 Esas, 2017/6 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraat kararları verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31.03.2017 tarihli ve 2017/387 Esas, 2017/415 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar Hazine, ... ile S.S. Çamdibi Köyü Tarımsal Kalkınma Kooperatifi vekillerinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan Hazine vekilinin temyizi; sanıkların kooperatife ait iş ve işlemleri yasalar çerçevesinde gerçekleştirmediğinden atılı suçların sübuta erdiğine,

2.Katılan ... vekilinin temyizi ise; dosya kapsamına göre sanıklar hakkında mahkumiyet hükümleri kurulması gerekirken mahkemece delillerin hatalı olarak sanıklar lehine değerlendirilip beraat kararları verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm sanıklar hakkında kooperatif elektrik borcuna mahsuben kooperatife ait fabrikanın kiralanmasından elde edilen gelirin defterlere işlenmemesi ve kooperatif için harcandığına dair delil bulunmaması ile sanıklardan ... hakkında ayrıca tanzim tarihi itibarıyla yönetimde bulunmadığı halde kooperatif başkanı olan temyiz dışı sanık ... ile birlikte yönetim kurulu üyesi sıfatlarını kullanarak sahte bono tanzim edip karşılığında aldıkları 12.000 TL'yi zimmetlerine geçirdikleri iddialarıyla basit zimmet ve zincirleme şekilde basit zimmet suçlarından açılan kamu davalarında; fabrikayı kiralayan tanık ...'ın kira bedeli olan 8.000 TL karşılığı kooperatife ait bu miktardaki elektrik borcunu ödediğini gösterir belgeleri dosyaya ibraz ettiği, 12.000 TL bedelli bononun düzenlendiği tarihte sanık ...'in görevde olduğu, bu bononun eski yönetimden kalan Hakkıustaoğulları isimli şirkete ödenemeyen ve bu sebeple icraya verilen borcun ödenmesi amacıyla Solvent isimli firmadan prina dökülmesi karşılığı avans olarak alınan aynı miktardaki paraya karşılık verildiği, bu kez bonunun verildiği firmaya borç ödenemeyince kooperatif aleyhine icra takibi yapıldığı, yapılan inceleme neticesinde bono üzerindeki düzenleme tarihinin sanıkların görev süresi sonrasına ait olsa da farklı kalem ve yazı karakterine sahip olduğunun çıplak gözle görüldüğü ve bu durumun düzenleme tarihinin sonradan yazılarak icraya konulmuş olma olasılığını güçlendirdiğini, bu şekilde hareket edilmesinin hayatın olağan akışı içerisinde sık karşılaşılan bir husus olduğu ayrıca sanık savunmalarının da bu yönde olup dosyada savunmanın aksini gösterir kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, şüpheden sanık yararlanır prensibi de gözetilerek sanıkların atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine,

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanıkların aşamalarda değişmeyen savunmaları ve tüm dosya kapsamı ile sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip irdeleyen ve iddianın reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmayı tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati gerekçe gösterilerek istinaf başvurularının esastan reddine,

IV. GEREKÇE

Suç tarihlerinde katılan kooperatifin yönetim kurulu başkanı olan temyiz dışı sanık ... hakkında da aynı iddianame ile kamu davası açıldığı ve hakkında ilk derece mahkemesi tarafından zimmet suçundan verilen mahkumiyet hükmünün incelemeye konu bölge adliye mahkemesi ilamıyla bozulduğu, akabinde yeniden yapılan yargılama sonrası verilen mahkumiyet kararına yönelik istinaf başvurularının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 09.01.2018 tarihli ve 2018/65 Esas, 2018/82 sayılı ilamıyla düzeltilerek esastan reddine karar verildiği, bu hükmün sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 2020/5068 Esasına kaydedilerek inceleme sırası beklediği, her iki dava dosyası arasındaki hukuki irtibat nedeniyle delillerin bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği nazara alınarak, Dairemizin 2020/5068 ve 2021/3847 Esas sayılı dava dosyaları birlikte incelenmiş, temyiz dışı sanık ...'ın mahkumiyetine konu fiillerle ilgili dosyamız sanıklarına yönelik bir isnat bulunmadığı anlaşılmıştır.

A. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların leh ve aleyhlerindeki toplanan tüm kanıtları inceleyip, irdeleyen ve iddiaların reddine ilişkin sebepleri karar yerinde ayrı ayrı gösteren, savunmaları tercih nedenlerini açıklayan, aleyhteki kanıtları hükümlülük için yeterli görmeyen mahkemenin beliren takdir ve kanaati ile beraat hükümlerine karşı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararların usul ve kanuna uygun olması karşısında katılanlar Hazine ile ... vekillerinin temyiz itirazları ile hükümde dikkate alınan sair hususlar yönünden hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik temyiz incelemesinde ise;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre 21.01.2019 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun'un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31.03.2017 tarihli ve 2017/387 Esas, 2017/415 sayılı Kararında katılanlar Hazine ile ... vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2.Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle katılanlar Hazine ile Gıda ... vekillerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden sanık ... hakkında verilen İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 31.03.2017 tarihli ve 2017/387 Esas, 2017/415 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası ile ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Burhaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.