Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/845 Esas, 2022/99 Karar

SUÇ: Tefecilik

HÜKÜM: Mahkumiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının, 29.04.2013 tarihli ve 2013/3549

Soruşturma, 2013/2234 Esas, 2013/832 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.03.2014 tarihli ve 2013/317 Esas, 2014/140 sayılı Kararı ile sanık hakkında yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine hükmedilmiştir.

3. Katılan vekilinin temyizi üzerine hükmün Yargıtay 9. Ceza Dairesinin, 06.10.2020 tarihli ve 2020/654 Esas, 2020/1244 sayılı Kararı ile eksik inceleme sonucu sanığın beraatine karar verildiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/845 Esas, 2022/99 sayılı Kararı ile sanık hakkında tefecilik suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 4 gün karşılığı olarak 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 51 inci maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu, hapis cezasının ertelenmesi için yasal unsurların oluşmadığı, takdiri indirim sebeplerinin uygulanmasının yerinde olmadığı, katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

B Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Dosya içeriğine göre şikayetçi Nizamettin'in sanıktan büyükbaş hayvan satın aldığını ancak parasını ödeyemediğini beyan ettiği, mahkemece bu hususun göz ardı edildiği, sanığın şikayetçi aleyhine başlattığı icra takibinde yasal faiz talep etmediği nazara alındığında suç kastının olmadığı ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun’un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 24.10.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, mahkûmiyet hükmünün kurulduğu 21.02.2022 tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresi gerçekleşmiş olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.02.2022 tarihli ve 2020/845 Esas, 2022/99 sayılı Kararına yönelik katılan Hazine vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istekleri ile dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde karar verildi.