Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2007/37 Esas, 2013/11 Karar

SUÇ: Rüşvet alma

HÜKÜM: Mahkumiyet

Sanık hakkında rüşvet alma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.04.2007 tarihli ve 2007/556 Soruşturma, 2007/193 Esas, 2007/16 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında rüşvet alma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunluğu uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2013 tarihli ve 2007/37 Esas, 2013/11 sayılı Kararı ile sanık hakkında rüşvet alma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 252 nci maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Sanık hakkında mühürde sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara vaki sanık müdafiinin temyiz isteminin merciince itiraz mahiyetinde kabul edilerek ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.06.2013 tarihli ve 2013/287 Değişik iş sayılı Kararı ile reddine karar verilmek suretiyle anılan kararın aynı tarihte kesinleştiği görülmüştür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; fotoğraflar üzerinden yaptırılan teşhis işleminin hukuka aykırı olduğuna, müvekkilinin teşhis işleminde imzası bulunup dosyası tefrik edilen Inga isimli diğer sanık dinlenmeden karar verilmesinin hatalı olduğuna ve daha önceden sınır dışı edilmiş olup soyadını değiştirerek tekrar yasa dışı yollardan ülkeye gelen sanık Inga'nın beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğine ve müvekkilinin görevinin rüşvet suçunu işlemeye elverişli olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde ... Posof Türkgözü Sınır kapısından Türkiye'ye giriş yapmak üzere gelen ve dosyası tefrik edilen sanık Inga Tsertsvadze ile hakkında verilen mahkumiyet hükmü temyiz edilmeksizin kesinleşen diğer sanık ...'nın, pasaport bölümünde görev yapan polis memuru haklarında ülkeye giriş yasağı bulunduğunu ve giriş yapamayacaklarını beyan ettikten sonra, hudut kapısının bulunduğu bölgede bekledikleri sırada yanlarına gümrük sahasında devriye görevi yapan gümrük memuru sanık ... 'ın geldiği, neden beklediklerini sorduğu, yabancı uyruklu sanıkların Türkiye'ye giriş yapamadıklarını beyan etmeleri üzerine sanık ...'in akşam olunca kendilerine yardımcı olacağını söyleyerek oradan ayrıldığı ve akşam saatlerinde yanında kovuşturma aşamasında vefat eden sanık ...'ı da getirerek diğer sanıklara bu taksici size yardımcı olacak dediği, sanık ...'ın yabancı uyruklu sanıklardan 600 ABD doları ve pasaportlarını alıp pasaportlarında gerekli işlemleri yaptırdığı, yabancı uyruklu sanıklar Inga ve ...'nun Türkiye'ye girme hakları olmadığı halde 600 ABD dolarını sanık ... aracılığı ile sanık ...'e verdikleri, ...in ise görevinin gereklerine aykırı olarak bu parayı alıp Türkiye'ye giriş hakkı olmayan Inga ve Nino'nun pasaportlarına sahte damga vurduğu ve bu şahısların sınırdan geçmelerini sağladığı iddia olunan somut olayda, Mahkemece; sanığın üzerine atılı eylemin sübuta erdiği kabul edilerek rüşvet alma suçundan cezalandırılması yoluna gidildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının infaz aşamasında Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal Kararı da nazara alınarak resen uygulanması mümkün bulunduğundan, yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kullanmasından yasaklanmasına karar verilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımın eleştiriler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.02.2013 tarihli ve 2007/37 Esas, 2013/11 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.