Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/462 Esas, 2016/190 Karar

SUÇLAR: Görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Nazilli Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.03.2015 tarihli ve 2013/9147 Soruşturma, 2015/1028 Esas, 2015/934 numaralı İddianamesiyle sanıklar hakkında görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/462 Esas, 2016/190 sayılı Kararı ile sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri

Katılan vekili süre tutum temyiz dilekçesi ile sanıklar haklarındaki hükümleri gerekçesiz olarak temyiz etmiştir.

B. Sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'in Temyiz Sebepleri

Suçun yasal unsurlarının gerçekleşmediğine ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

5510 sayılı Kanun'un 90 ıncı maddesinin ikinci fıkrasında "İşverenlerin hak edişleri, Kuruma idari para cezası, prim ve prime ilişkin borçlarının olmaması kaydıyla ödenir. Kesin teminatları ise ihale konusu işle ilgili olarak Kuruma borçlarının bulunmadığının tespit edilmesinden sonra iade edilir. İşverenlerin, kamu idareleri ile döner sermayeli kuruluşlar, bankalar ve kanunla kurulan kurum ve kuruluşlar nezdindeki her çeşit alacak, teminat ve hak edişleri üzerinde işçi ücreti alacakları hariç olmak üzere yapılacak her türlü devir, temlik ve el değiştirme, Kurum alacaklarını karşılayacak kısım ayrıldıktan sonra, kalan kısım üzerinde hüküm ifade eder" hükmünün yer aldığı, Belediye Başkanlığına sunulan e borcu yoktur belgelerinin (2011/10 ve 2011/12 dönemi hariç) ihaleyi alan 0680785451 vergi nolu şirkete ait olmasına ve bu belgelerin altında "5510 sayılı Kanun'un 90 ıncı maddesinde sayılan kurum ve kuruluşlara ihale suretiyle yapılan işlerle ilgili istihkak ödemelerinde kullanılmaz ve ibra anlamı taşımaz" ibaresinin açıkça yazılmasına karşın; ilgili şirketin Sosyal Güvenlik Kurumu'na prim borcu bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra hak edişlerin ödenmesi gerekirken; 5018 sayılı Kanun uyarınca görevli bulunan sanıklarca bunun yapılması ihmal edilip kurumun prim alacağından mahrum bırakıldığı ve böylece de kamu zararına sebebiyet verildiği anlaşılmakla sanıkların üzerlerine atılı görevi ihmal suçunu işledikleri kabul edilerek atılı suçtan cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

31.12.2011 olan suç tarihinin karar başlığında 2015 olarak gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,

Sanıkların ilgili şirketin Sosyal Güvenlik Kurumuna prim borcu bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra, varsa bu borcu hak edişlerinden kesmek suretiyle ödemesi gerekirken, Sosyal Güvenlik Kurumuna ödenmesi gereken primleri hak edişlerinden kesmeyerek kamunun zararına sebep oldukları kabul edilerek haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; eylemleri sonucunda kamu kurumu veya kuruluşu açısından bir zararın meydana gelmediği nazara alınarak, kişilere haksız kazanç veya menfaat sağlanıp sağlanmadığının, sağlanmışsa miktarının tespit edilmesi, sonucuna göre 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a b c) bentlerindeki objektif ve subjektif koşulların oluşup oluşmadığı karar yerinde değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanıklar hakkında 53 üncü maddenin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.02.2016 tarihli ve 2015/462 Esas, 2016/190 sayılı Kararına yönelik katılan vekili, sanıklar ... ve ... müdafileri ile sanıklar ... ve ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden ve dikkate alınan sair hususlar yönünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.06.2023 tarihinde karar verildi.