Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2019/985 E., 2019/1673 K.

SUÇLAR: Rüşvet vermeye teşebbüs, kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret

HÜKÜMLER: 1) İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.11.2018 tarihli ve 2018/163 Esas, 2018/426 sayılı Kararı ile; atılı suçlardan mahkumiyet,

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 09.07.2019 tarihli ve 2019/985 Esas, 2019/1673 sayılı Kararı ile; ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükümlerinin kaldırılarak sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmek suretiyle istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 09.07.2019 tarihli ve 2019/985 Esas, 2019/1673 sayılı Kararının, katılan İçişleri Bakanlığı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun (7201 sayılı Kanun) 10 uncu maddesinin ikinci fıkrasının "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır" hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin birinci fıkrasına göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, 7201 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin birinci ile sekizinci fıkraları ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16 ncı maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin,

Hüküm, yokluğunda karar verilen katılan ...'ın dosyadaki adresine tebliğe çıkarılmışsa da iade geldiği, bilinen en son adresine gönderilen tebligatın bila tebliğ gelmesinden sonra 7201 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca MERNİS şerhli olarak adres kayıt sistemindeki adrese tebligat yapılacağı gözetilmeksizin aynı Kanun'un 35 inci maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve bu nedenle tebliğ işleminin usülsüz olduğu nazara alındığında,

Gerekçeli kararın adı geçen katılana 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak tebliğ edilmesi ile tebellüğ belgelerinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin dosyaya eklenmesinden,

Hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.