Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/673 Esas, 2016/922 Karar

SUÇ: Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir nitelikte olduğu, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.05.2014 tarihli ve 2013/4022 Soruşturma, 2014/1659 Esas, 2014/710 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2014/673 Esas, 2016/922 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 150 tam gün karşılığı 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun unsurları itibarıyla oluşmadığına ve katılanın suçtan doğrudan zarar görmemesine rağmen davaya katılmasına karar verilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Belde belediye başkanı olarak görev yapan sanığın, Side Beldesi 430, 429 ve 460 sayılı parseller üzerindeki imara aykırı izinsiz uygulamaların 2010, 2011 ve 2012 yıllarında tespit edilip 3194 sayılı İmar Kanunu'nun 32 nci maddesi gereğince yıkım kararı alınmasına rağmen yıkım için açılan ihalelere katılan olmadığı gerekçesiyle imara aykırılıkların devam ettiği, yapılan ihalelere katılan olmaması halinde yıkımı yapacak idare tarafından gerektiğinde diğer kamu kurumlarından da yardım alınarak yıkımın gerçekleştirilmesi gerekirken yıkımların gerçekleştirilmediği, yıkım için belediyenin, idarenin diğer kurumlarından da yardım alabileceğinin göz ardı edildiği, söz konusu parsellerde kaçak olan yapıların işletmelerinin devam ettiği, bu şekilde sanığın söz konusu kaçak yerler konusunda verilen yıkım kararlarını yerine getirmeyerek başkaları adına menfaat sağlaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddia ve kabul edilerek sanığın mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihinde sanığın Side belde belediye başkanı olarak görev yaptığı, belediyenin sorumluluk alanı içerisinde bulunan 429, 430 ve 460 sayılı parseller üzerindeki imara aykırı izinsiz uygulamaların 3194 sayılı Kanun hükümleri uyarınca yıkılması gerekirken, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme göstererek görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında; sanığın, yıkım için yeterli ekipman bulunmadığından, bu iş için yapılan ihalelere de katılım olmadığından yıkımın gerçekleştirilemediği yönündeki savunması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu yapılarla ilgili olarak suç tarihi itibarıyla yıkım işi için belediyede yeterli ekipman bulunup bulunmadığının, yıkım işlemleri için ihale yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise ihaleye katılan olup olmadığının, bu parseller dışında hakkında yıkım kararı alınıp da yıkımı gerçekleştirilen başka bir yapı bulunup bulunmadığının araştırılması sonrasında, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, ayrıca sanık hakkında benzer eylemleri nedeniyle aynı isnatla yapılan yargılamalar neticesinde aynı Mahkemenin 24.12.2015 tarihli, 2014/809 Esas ve 2015/1493 ile 27.02.2015 tarihli ve 2014/628 Esas, 2015/433 sayılı Kararları ile beraat hükümleri verildiği ve bu hükümlerin kesinleştiği de dikkate alınmadan, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanığın sübutu kabul edilen eyleminin, görevinin gereklerini yapmakta ihmal veya gecikme boyutunu aşacak şekilde ne suretle icrai davranışla gerçekleştiği, 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturup oluşturmadığı karar yerinde açıklanıp tartışılmadan, hakkında aynı Kanun ve maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.05.2016 tarihli ve 2014/673 Esas, 2016/922 sayılı Kararında, sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.05.2023 tarihinde karar verildi.