Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2017/22 Esas, 2017/100 Karar

SUÇLAR: Zimmet, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM: Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.12.2011 tarihli ve 2011/4296 Soruşturma, 2011/1554 Esas, 2011/808 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Didim (Yenihisar) (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin, 14.01.2013 tarihli ve 2011/886 Esas, 2013/10 sayılı Kararı ile sanık hakkında atılı suçtan beraatine karar verilmiştir.

3.Sanık hakkında verilen beraat kararının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 13.06.2016 tarihli ve 2014/6180 Esas, 2016/6247 sayılı Kararı ile firmaların hazır beton, parke taşı ve benzeri malzeme bağışlarının belediye kayıtlarına girişinin usulüne uygun yapılmayarak 5163 sayılı Taşınır Mal Yönetmeliği hükümlerine aykırı hareket edilmesi isnadının sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği, bu suça bakma, yargılama yapma ve delilleri tartışma görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu, diğer isnadın da bağlantılı olması hususu nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla hüküm kurulması sebebiyle bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda Didim (Yenihisar) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2016 tarihli ve 2016/510 Esas, 2016/614 sayılı Kararı ile bozma ilamında belirtilen eylemin sübutu halinde zimmet suçunu oluşturabileceği, diğer isnadın da bağlantılı olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosya ... Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

5.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2017 tarihli ve 2017/22 Esas, 2017/100 sayılı Kararı ile sanığın atılı suçtan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz dilekçesi, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Didim belediye başkanı olarak görev yapan sanık hakında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında sanığa isnat edilen 5163 sayılı Taşınır Mal Yönetmeliği hükümlerine aykırı hareket edilmesi eyleminin zimmet suçunu oluşturabileceği kabulü ve diğer eylemin de bağlantılı olduğu gerekçesiyle verilen görevsizlik kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddia dışında cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil bulunmadığından beraatine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2017 tarihli ve 2017/22 Esas, 2017/100 sayılı Kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde karar verildi.