Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Tefecilik (4 kez)

HÜKÜM: Zincirleme biçimde tefecilik suçundan mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Finike Cumhuriyet Başsavcılığının, 11.04.2012 tarihli ve 2012/337 Esas, 2012/921 Soruşturma, 2012/129 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 4 kez cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Finike Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2012/317 Esas, 2016/234 sayılı Kararı ile sanığın zincirleme tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis ve 9.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, tanık beyanlarının tarafsız olmadığına, müştekilerin şikayetten vazgeçerek faiz karşılığı para almadıklarını beyan etmelerine rağmen hakkında mahkumiyet kararı verilmesinin hukuka aykırı olduğuna, suçun maddi ve manevi unsurları oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ve hakkında lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 2009 yılının Eylül Ekim aylarında mağdur ...'ye, 2009 yılının yaz aylarında mağdur ...'a, 2007 2008 yılında mağdur ...'e, 02.12.2012 tarihinde mağdur İklim'e faiz karşılığı borç para vermek suretiyle her bir mağdura karşı ayrı ayrı tefecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; mahkemece sanığın mağdurlara birçok defa faiz karşılığı borç para verdiği ve mağdurlardan yüksek meblağlı senetler aldığı, tefeci olarak bilindiği, bilirkişi raporuna göre de tefecilik suçunu işlediği gerekçeleriyle eyleminin zincirleme biçimde tefecilik suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tefecilik suçunda suç tarihinin kazanç elde etmek amacıyla ödünç paranın verildiği tarih, zincirleme suçlarda ise son suçun işlendiği gün olması karşısında 02.12.2011 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 03.05.2010 02.12.2012 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiş, hükümde teselsüle ilişkin uygulama maddesinin 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası yerine ikinci fıkrası olarak gösterilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 28.06.2014 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Türk Ceza Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrasındaki düzenlemeye aykırı olarak infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi hususunun infaz sırasında gözetilmesi ile adli emanette kayıtlı emanet eşyası hakkında mahallinde her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların eleştiriler dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Finike Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2012/317 Esas, 2016/234 sayılı Kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiriler dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.04.2023 tarihinde karar verildi.