Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ: Zimmete yardım etme

HÜKÜM: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Iğdır Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.12.2014 tarihli ve 2014/6520 Soruşturma, 2014/2510 Esas, 2014/203 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/382 Esas, 2015/332 sayılı Kararı ile sanık hakkında zimmete yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 249 uncu maddesi, 39 uncu maddesi ile 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunlukları uygulanmasına karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; hükmün onanması gerektiği görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin 22.12.2015 tarihli süre tutum dilekçesi, hukuka aykırı kararı sanık lehine temyiz ettiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde ... İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğünde bekçi olarak görev yapan temyiz dışı sanık ...'ın sanık ...'e "bana biraz para öde, sana depodan malzeme vereyim" dediği, saat 13:00 sıralarında sanık ...'in yanında oğulları dava dışı suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... ile Iğdır İl Özel İdaresine gelip ...'a 100,00 TL para ödeyerek binanın eklentisi niteliğindeki depo olarak kullanılan bahçeye girdiği ve soruşturma sırasında kuruma teslim edilen bir buçuk metreküplük üç adet su deposunu, bir metreküplük lastik tekerlekli metal depoyu ve bir metreküplük mavi kapaklı plastik depoyu .... plakalı aracına yükleyerek olay yerinden ayrıldığı iddiasıyla nitelikli hırsızlık suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

Mahkemece, temyiz dışı sanık ... hakkında zimmet suçundan açılan kamu davasının ölümü nedeniyle düşürülmesine karar verilmiş, sanık ...'in sanık ...'ın koruma ve gözetimi ile yükümlü olduğu eşyaları zilyetliğine geçirerek zimmet suçuna yardım etmek suretiyle iştirak ettiği kabul edilmiş ve sanığa 5237 sayılı Kanun'un 247/1, 39 uncu maddeleri uyarınca ek savunma hakkı verilmek suretiyle zimmet suçundan cezalandırılması cihetine gidilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

Ancak;

5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinde düzenlenen zimmet suçunun oluşması için "kamu görevlisinin veya özel mevzuatları gereği kamu görevlisi gibi cezalandırılabilen kişilerin görevi nedeniyle zilyetliği kendisine devredilmiş olan veya koruma ve gözetimiyle yükümlü olduğu malı kendisinin veya başkasının yararına zimmetine geçirmesi"nin gerektiği, aynı Kanun'un 40 ıncı maddesinin ikinci fıkrasına göre özgü suç niteliğinde olup ancak kamu görevlisi tarafından işlenebilen zimmet suçuna iştirak eden diğer kişilerin azmettiren veya yardım eden olarak sorumlu tutulabilecekleri nazara alındığında, hakkında ölümü nedeniyle düşürülme kararı verilen ... İnsan Kaynakları ve Eğitim Müdürlüğünde bekçi olarak görev yapan ve kamu görevlisi sıfatını haiz olan temyiz dışı sanık ...'ın, sanık ...'in daha evvel de kurumdan malzeme götürdüğünü, para karşılığı bu şahsa malzemeleri satmadığını, Mehmet ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanık ... ile hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen suça sürüklenen çocuk ...'ın eylemlerinden haberdar olmadığını savunması, sanık ...'in 26.11.2014 tarihli kolluk beyanında il özel idaresinin park sahası ile duvarları yan yana olduğundan akaryakıt bidonlarının yerini bildiğini, 27.11.2014 tarihli savcılık ifadesinde sanık ...'ın 150 TL karşılığında bahçedeki depoları alabileceğini söylemesi üzerine olay günü 100 TL vererek bahçeye girdiklerini, mahkemede ise eşyaları almak için Süleyman'a para vermediğini fakat malzemeleri onun izni ile aracına yüklediğini söylemesi muvacehesinde beyanları arasında çelişki bulunduğunun anlaşılması, sanık ...'in adresinde yapılan aramada olay günü araca yüklenen depolar haricinde il özel idaresine ait başkaca eşyaların bulunması ve 23.11.2014 tarihli kamera kayıtlarında sanık ...'ın görüntülerde yer almaması hususları bir arada değerlendirildiğinde, sanık ...'ın sanık ... ile fikir ve eylem birliği içerisinde atılı suçu işlediğine ilişkin yeterli delilin bulunmaması karşısında sanık ...'in eyleminin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

İddianame ile müsaderesi talep edilen araç konusunda bir karar verilmemesi,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 22.12.2015 tarihli ve 2014/382 Esas, 2015/332 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.04.2023 tarihinde karar verildi.