Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER: Beraat

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Dargeçit Cumhuriyet Başsavcılığının 19.02.2014 tarihli ve 2013/609 Soruşturma, 2014/35 Esas, 2014/18 numaralı İddianamesi ile; sanıklar hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılmaları talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Dargeçit (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 21.03.2014 tarihli ve 2014/18 Esas, 2014/27 sayılı Kararı ile; sanıklardan ...'nin Dargeçit Adliyesinde yazı işleri müdürü, ...'nın ise zabıt katibi olarak görev yaptığı, Asliye Hukuk Mahkemesinin bir kısım dosyalarının taraflara tebliğ edildiği ancak Yargıtaya gönderilmediği, Yargıtaydan geri gönderilen dosyaların 3 9 ay işlemsiz bırakıldığı, bozularak gelen dosyaların 3 6 ay arasında esas numarası almadığı, Yargıtaydan bozularak gelen dosyaların tebligatlarının yapılmadığı, karara çıkan dosyalardaki temyiz dilekçelerinin karşı tarafa tebliğ edilmediği, kesinleşen dosyaların kesinleşme tarihinden itibaren 2 ay 15 gün geçmesine rağmen harç tahsil müzekkeresi düzenlenmesi işlemlerinin yapılmadığı, kesinleşen dosyaların gider avanslarının iade edilmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, 5237 sayılı Kanun'un 257. maddesinde yer alan "kişilerin mağduriyeti" veya "kamunun zararı" ya da "kişilere haksız bir menfaat sağlanması" unsurlarından herhangi biri gerçekleşmediğinden, yüklenen fiil sonucunda 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrasında tanımlanan suç oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısı 08.04.2014 tarihli temyiz dilekçesi ile; dosya içerisinde Yargıtaya gönderilmeyen, bozularak gelip esasa kaydedilmeyen, kesinleştiği halde harç tahsil ve gider avanslarının makul sürede yerine getirilmeyerek dosyanın incelenmesinin ve kesinleşmesinin geciktirildiği, bu sebeple ileride eğer davalı veya davacı parasal bir miktar ödeyecekse ödeyeceği miktara daha fazla faiz ödenmesinin sağlanacağı, söz konusu işlemsiz bırakılan bu dosyaların makul sürede yapılmaması adil yargılanma ilkesini ihlal ettiği gibi hem davacı hem de davalı açısından Yargıtay Ceza Genel Kurulunun emsal nitelikteki kararlarında da belirttiği üzere kişisel mağduriyet oluşturduğunu, bu sebeple sanıkların üzerlerine atılı görevi ihmal suçunun yasal unsurları oluştuğundan verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğu sebebiyle kararları temyiz etmiştir.

III. GEREKÇE

1. Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 21.03.2014 tarihli sorgular olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Dargeçit (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesinin 21.03.2014 tarihli ve 2014/18 Esas, 2014/27 sayılı Kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.01.2023 tarihinde karar verildi.