Karar Detayı

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Zimmet (sanık ... hak.), denetim görevinin ihmali (sanık ... hak.)

HÜKÜMLER: Sanık ... hakkında zincirleme basit zimmet suçundan mahkumiyet, sanık ... hakkında denetim görevinin ihmali suçundan beraat

... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.07.2014 tarihli ve 2013/90 Esas, 2014/232 sayılı Kararının sanık ... ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan ön incelemede:

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.03.2013 tarihli ve 2013/23542 Soruşturma, 2013/10389 Esas, 2013/631 numaralı İddianamesiyle sanık ... hakkında zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi, sanık ... hakkında ise denetim görevinin ihmali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

... 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.07.2014 tarihli ve 2013/90 Esas, 2014/232 sayılı Kararı ile sanık ...'in zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin ikinci fıkrası, 249 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 1 yıl 3 ay 18 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 51 inci maddesi uyarınca verilen hapis cezasının ertelenmesine, sanık ...'nın ise denetim görevinin ihmali suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan ... A.Ş. Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanık ...'nın kurum müdürü olmasına rağmen denetim ve gözetim görevini ihmal ettiğine, kurumu zarara uğrattığına, sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen hapis cezasının ertelenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

Mahkûmiyet kararının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in 23.09.2008 12.08.2009 tarihleri arasında ... merkezinde çalışırken değişik zamanlarda ve farklı miktarlarda olmak üzere 1.900 TL kasa açığı verdiği, tespit edilen kasa açıklarının tamamını yine değişik zamanlarda ödediği, sanığın bu şekilde zimmet suçunu işlediği, aynı şubede müdür olan sanık ...'nın denetim ve gözetim görevini yerine getirmeyerek zimmete neden olma suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanık ... hakkındaki iddiaların bilirkişi raporu, maaş bordrosu ve tüm dosya kapsamına göre sübut bulduğu, zimmet suçunun maddi ve manevi unsurlarının oluştuğu kabul edilerek zimmet suçundan cezalandırılmasına, sanık ...'nın da denetim görevinin ihmali suçunu işlediğine dair suç kastının varlığını gösterir delil elde edilemediği kabulü ile beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Sanık ... Hakkında Denetim Görevinin İhmali Suçundan Verilen Beraat Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun'un 251 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.05.2013 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz talebine istinaden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Zimmet Suçundan Verilen Mahkumiyet Hükmü Yönünden Yapılan İncelemede;

Sanık hakkında zimmet suçundan kurulan mahkûmiyet kararında 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci fıkrası, 249 uncu maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 248 inci maddesinin ikinci fıkrasının ilk cümlesi ve 62 nci maddelerinin bu sıra dahilinde uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanun'un 61 inci maddesine aykırı davranılması sonuç ceza değişmediğinden, kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık hakkında hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluğuna hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi ise infaz aşamasında nazara alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işleyen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince hak yoksunluğuna hükmolunmaması,

Hukuka aykırı bulunmuş ancak tespit edilen bu hukuka aykırılığın Dairemiz tarafından giderilmesi mümkün görülmüştür.

Açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanığın temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası da gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan mahkemenin takdir ve uygulaması da gözetilerek hüküm fıkrasının 2 numaralı bendine "Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği anlaşılan sanığın aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, bu bent kapsamındaki hak ve yetkileri 7 ay 24 gün süreyle kullanmaktan yasaklanmasına," ibarelerinin eklenmesi suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün, Tebliğname'ye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.