Yargıtay 5. CD 2022/95 E. 2023/11385 K.

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2020/687 Esas, 2021/323 Karar

SUÇ: Tefecilik (9 kez)

HÜKÜM: Zincirleme tefecilik suçundan mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Zonguldak Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.06.2012 tarihli ve 2012/605 Soruşturma, 2012/1944 Esas, 2012/605 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 9 kez cezalandırılması, aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.05.2014 tarihli ve 2012/334 Esas, 2014/205 sayılı Kararı ile sanığın tefecilik suçundan 9 kez mahkumiyetine hükmedilmiştir.

3.Sanık müdafiinin temyizi üzerine hükümlerin Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 11.11.2020 tarihli ve 2020/1919 Esas, 2020/1955 sayılı Kararı ile bozulmasına karar verilmiştir.

4.Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2020/687 Esas, 2021/323 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme tefecilik suçundan dolayı 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü, 62 nci ve 52 nci maddeleri ile 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 75 tam gün karşılığı 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiğine, para alışverişlerinin sanığın ticari hayatına ilişkin olduğuna, zamanaşımı sebebiyle düşme kararı verilmesi ve inceleme sırasında dikkate alınacak sair eksikliklere yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; Sanığın mağdur olarak gösterilen borç alanlara zaman zaman faiz karşılığı borç para verdiği, sanığın yalnızca yardım amacıyla borç verdiği yolundaki savunmasının borç alanların anlatımları, sanıktan ele geçen senet ve icra belgeleri karşısında yerinde olmadığı, borç verildiği söylenen miktarların verildikleri tarihler gözetildiğinde karşılıksız ve salt yardım duygusuyla borç para verildiğinin kabulünün de yaşam deneyimleri karşısında inandırıcı bulunmadığı, salt yardım ve insani duygularla para verilmesinde senet ya da başkaca bir belge düzenlenmesinin akla bile gelemeyeceği, dolayısıyla sanığın borç alanlara değişik zamanlarda, faiz karşılığı borç para verdiği ve tefecilik suçunun tüm unsurlarıyla oluştuğu sabit bulunarak zincirleme tefecilik suçundan cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyularak, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, suç tarihi olan 01.01.2012'nin karar başlığında hatalı gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 01.07.2021 tarihli ve 2020/687 Esas, 2021/323 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.