Yargıtay 5. CD 2021/14836 E. 2023/11272 K.

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/3523 Esas, 2019/1451 Karar

SUÇ: Tefecilik

HÜKÜMLER: 1)Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.04.2018 tarihli ve 2017/157 Esas, 2018/178 sayılı Kararı ile; zincirleme tefecilik suçundan mahkumiyet,

2)Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 31.05.2019

tarihli ve 2018/3523 Esas, 2019/1451 sayılı Kararı ile; düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasına göre temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Turhal Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.06.2017 tarihli ve 2014/2087 Soruşturma, 2017/192 Esas, 2017/187 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 10.04.2018 tarihli ve 2017/157 Esas, 2018/178 sayılı Kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları ile 52 nci maddesi uyarınca 6 yıl hapis ve 1800 tam gün karşılığı 36.000,00 Türk lirası (TL) adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca hak yoksunluklarına, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası gereğince cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2018/3523 Esas, 2019/1451 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanığın müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığına, daha önce tefecilik suçundan mahkum olmadığı halde bu işi meslek edindiğinin kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna, tefecilik suçuna esas alınan delillerin suç ile alakasının olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte farklı zamanlarda çok sayıda kişiye faiz karşılığı borç para verdiğinden bahisle zincirleme tefecilik suçunu işlediği kabul edilerek mahkumiyetine hükmedilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı ve eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 31.05.2019 tarihli ve 2018/3523 Esas, 2019/1451 sayılı Kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Turhal 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.