Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2012/200 Esas, 2016/143 Karar

SUÇLAR: Zimmet (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında), denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma (sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında)

HÜKÜMLER: Beraat (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında), ceza tertibine yer olmadığı (sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında)

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2012/200 Esas, 2016/143 sayılı Kararının suçtan zarar görenler vekilleri, katılan vekili ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli, 2015/5 95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre sanıklardan ..., ..., ..., ..., ... ve ...'na isnat edilen denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin anılan suç yönünden kamu davasına katılma ve temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan ... ile Hazinenin kanun yoluna başvurma haklarının bulunması ve zimmet suçundan açılan kamu davasında sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında bu suçtan kurulan hükümlerin vekilleri, ... hakkındaki hükmün ise sadece Hazine vekili tarafından 7417 sayılı Devlet Memurları Kanunu ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Kanun'un değişiklik öncesindeki 18 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Hazinenin, 7417 sayılı Kanun'un 40 ıncı maddesiyle değişik 18 inci maddesinin ikinci fıkrası hükmü gereği de Tarım ve Orman Bakanlığının başvuru tarihinde katılan sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca katılanlar vekillerinin ve O yer Cumhuriyet savcısının hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir başkaca bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 15.08.2012 tarihli ve 2012/3028 Esas, 2012/8449 Soruşturma, 2012/226 numaralı İddianamesiyle sanıklardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 62 nci maddesinin üçüncü fıkrası delaletiyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci fıkrası, ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan aynı Kanun'un 251 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları, aynı Kanun'un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2012/200 Esas, 2016/143 sayılı Kararı ile sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ceza tertibine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılan Hazine vekilinin temyiz sebepleri; sanıklar tarafından atılı suçların işlendiği bilirkişi raporları ile sabit olmasına ve mahkeme tarafından da kabul edilmesine rağmen hukuki tahlilde hataya düşülerek ceza tertibine yer olmadığı ve beraat kararları verilmesinin hukuka aykırı olduğuna,

B.Katılan kooperatif vekilinin temyiz sebepleri; sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediklerinin sabit olduğu gözetilmeden mahkumiyetlerine karar verilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

C.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; zimmet suçundan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., .. ve ... hakkında eksik inceleme sonucu verilen kararların bozulmasına,

D.O yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; muhasebeci sanık ...'ın kooperatif adına tahsil ettiği paraları kooperatif kayıtlarına intikal ettirmeyip uhdesinde tuttuğunun sabit olduğuna, bu nedenle verilen beraat kararının usul ve yasaya uygun olmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

... yönetim kurulu başkan ve üyeleri ile muhasebecisi olarak görev yapan sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın, kooperatif borçlularından tahsil edilen paraları ilgili defterlere kaydetmeyip uhdelerinde tutarak zimmet suçunu, denetim kurulu üyesi olarak görev yapan sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nun ise görevlerinin gereklerini yerine getirmeyip denetim görevlerini ihmal ederek zimmete neden olma suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; aynı eyleme ilişkin ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 2010/87 Esas, 2011/141 Karar sayılı dosyasında sanıklardan ... ve ... hakkında mahkumiyet, ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında beraat kararları verilmesi nedeniyle ceza tertibine yer olmadığına, diğer sanıklar hakkında ise mahkumiyetlerine yeterli somut ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden beraatlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan verilen beraat ve ceza tertibine yer olmadığı hükümlerine ilişkin yapılan değerlendirmede;

Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 251 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 19.10.2012 tarihli sorgular olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat ve ceza tertibine yer olmadığı hükümlerine ilişkin yapılan değerlendirmede;

S.S. ... Tarımsal Kalkınma Kooperatifinin defter, kayıt ve muhasebe işlemlerinin yönetim kurulu başkanı ..., yönetim kurulu üyeleri ... ve ..., muhasebeci ... ile muhasebe çalışanları ... ve ... tarafından yapıldığı şeklindeki sanıkların savunmaları karşısında, ... , ... ve kooperatif vekili ...'ın tanık olarak dinlenmesinden sonra, suça konu ödemelerin kimler tarafından yapıldığının tespit edilmesi, suç tarihlerinde sanıkların fiilen kooperatifin işleyişindeki görev ve sorumlulukları, kooperatifin parasal iş ve işlemleri ile yönetim işlerinin kim ya da kimler tarafından yürütüldüğünün belirlenmesi, söz konusu iş ve işlemleri fiilen yapmayan yönetim kurulu üyelerinin bu eylemlere ne şekilde iştirak ettiklerinin karar yerinde tartışılması ayrıca sanıkların görevleri sırasında kooperatife ait paraları uhdelerine geçirdikleri iddiasıyla yargılamalarının yapıldığı ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2010/87 Esas, 2011/141 Karar sayılı dava dosyasının aslı veya onaylı sureti bu dava dosyası arasına konularak birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre, hukuki kesinti, zincirleme suç ve mahsup hükümleri de nazara alınmak suretiyle sanıkların hukuki durumlarının ayrı ayrı takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

1.Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle Hazine vekilinin sanıklardan ..., ..., ..., ..., ... ve ...'na isnat edilen denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan verilen beraat ve ceza tertibine yer olmadığı hükümlerine yönelik temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında denetim görevini ihmal ederek zimmete neden olma suçundan verilen beraat ve ceza tertibine yer olmadığı hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2012/200 Esas, 2016/143 sayılı Kararına yönelik katılan kooperatif vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

3.Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında zimmet suçundan verilen beraat ve ceza tertibine yer olmadığı hükümleri yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.05.2016 tarihli ve 2012/200 Esas, 2016/143 sayılı Kararına yönelik katılanlar vekilleri ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı, ek Tebliğname'ye sonucu itibarıyla uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2023 tarihinde karar verildi.