Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2012/1384 Esas, 2015/868 Karar

SUÇLAR: Sanık ... hakkında tefecilik, sanıklar ... ve ... hakkında ise tefecilik ve 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na (213 sayılı Kanun) muhalefet

HÜKÜMLER: Sanık ... hakkında tefecilik suçundan beraat, sanıklar ... ve ... hakkında ise tefecilik suçundan açılan kamu davalarının reddi, 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ayrı ayrı mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

EK TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerden katılan Hazine vekilinin sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmü ile sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen davanın reddine dair kararları, sanık ... müdafiinin müvekkili hakkında, sanık ...'in ise kendisi hakkında 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2012 tarihli ve 2012/46129 Soruşturma, 2012/14280 Esas, 2012/5484 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 241 inci maddesinin birinci fıkrası gereği ayrı ayrı cezalandırılmaları ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/5484 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davaları Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1384 Esas sırasına kaydolunmuştur.

3.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.10.2012 tarihli ve 2012/46132 Soruşturma, 2012/14168 Esas, 2012/5431 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci ve 43 üncü maddelerinin birinci fıkraları uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi; 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ise 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı cezalandırılmaları, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davaları açılmıştır.

4.Konya Cumhuriyet Başsavcılığının 2012/5431 numaralı İddianamesiyle sanıklar ... ve ... hakkında açılan kamu davaları Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1397 Esas sırasına kaydolunmuştur.

5.Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2013 tarihli ve 2012/1397 Esas, 2013/100 sayılı Kararıyla aynı Mahkemenin 2012/1384 Esas sayılı davası ile bu dava arasında hukuki ve fiili irtibat bulunduğundan bahisle her iki davanın 2012/1384 Esas sayılı dava dosyası üzerinde birleştirilmesine karar verilmiştir.

6.Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2012/1384 Esas, 2015/868 sayılı Kararı ile; sanık ...'in tefecilik suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği beraatine, sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası gereği ayrı ayrı reddine, 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan ise 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrasının birinci cümlesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkraları ile 62 nci maddesi uyarınca ayrı ayrı 3 yıl 1 ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hak yoksunlukluklarına hükmolunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık ...'in Temyiz Sebepleri

Herhangi bir sebep göstermeden hakkında 213 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünü temyiz etmiştir.

B.Katılan Hazine Vekilinin Temyiz Sebepleri

Her üç sanığın da tefecilik suçunu işlediklerinin sabit olduğu, vergi tekniği raporları, bilirkişi raporu ve tanık beyanları nazara alındığında sanıkların komisyon karşılığı mağdurların nakit ihtiyaçlarını karşıladıklarının anlaşıldığı, sanıklardan ... ve ... hakkında tefecilik suçu yönünden bu dava ile birleştirilen dosyadaki suç tarihinin 2009, adı geçen sanıklar hakkında davanın reddine dayanak olan davadaki suç tarihinin 2010 yılı olduğu, bu nedenle davanın reddine dair kararın yerinde olmadığı ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat ile sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen davanın reddine dair kararları temyiz etmiştir.

C.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Müvekkilinin 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işlemediği, bilirkişi raporunun soyut ve yetersiz olduğu, yargılama aşamasında sunulan 21.02.2014 tarihli dilekçenin nazara alınmadığı, suçun yasal unsurlarının oluşmadığı, kontör satışlarında Katma Değer Vergisi (KDV) oranının sıfır olduğu, % 2 komisyon alındığı iddiasının yerinde olmadığı, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı ve Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanık ...'in, 2010 yılında işlettiği iş yerindeki Point Of Sale (POS) cihazından herhangi bir mal teslimi ve hizmet ifası olmaksızın kredi kartı borçlarının ertelenmesi, borçlardan dolayı icra takibine düşülmesi, kredi kartı borçlarının ödenmesi ya da nakit ihtiyacının giderilmesi amacıyla başkalarına ait kredi kartları ile çekim işlemleri yaptığı iddiasıyla hakkında açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın iş yerinin diğer sanıklar tarafından işletildiği, üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine hükmedilmiştir.

Sanık ...'un, 2010 yılında babası ...'in üzerine kayıtlı olan fakat kendisi tarafından işletilen iş yerindeki POS cihazından herhangi bir mal teslimi ve hizmet ifası olmaksızın kredi kartı borçlarının ertelenmesi, borçlardan dolayı icra takibine düşülmesi, kredi kartı borçlarının ödenmesi ya da nakit ihtiyacının giderilmesi amacıyla başkalarına ait kredi kartları ile çekim işlemleri yaptığı, böylece tefecilik suçunu işlediği ayrıca sanıklar ... ve ...'in, 2009 yılında birlikte işlettikleri "... İletişim" isimli iş yerinde farklı tarihlerde faiz karşılığı borç para verdikleri iddiasıyla haklarında zincirleme tefecilik suçundan açılan kamu davalarında, Mahkemece; sanıklar hakkında aynı fiillerden dolayı tefecilik suçundan Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/424 Esas ve 2012/1631 sayılı Kararı ile cezalandırılmalarına karar verildiğinden, inceleme konusu kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin yedinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Sanıklar ... ve ...'in, 2009 yılında birlikte işlettikleri "... İletişim" isimli iş yerinde gerçek bir kontör satışı yapmamalarına karşın farklı tarihlerde sahte kontör faturaları düzenlemek suretiyle 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davalarında, Mahkemece; sanıkların atılı suçtan ayrı ayrı cezalandırılmalarına hükmolunmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... hakkında tefecilik suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

1.Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükte bulunan 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.Dosya kapsamına göre son suç tarihinin 03.12.2010 olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B.Sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan verilen davanın reddine dair hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelerden, sanıkların inceleme konusu kamu davalarına ilişkin eylemlerinin Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/424 Esas sayılı dava dosyasındaki eylemlerinin tamamından farklı olup olmadığının net olarak tespit edilemediği ancak bu davalardaki suç tarihlerinin sanık ... yönünden 2009 yılı, sanık ... yönünden ise 2009 ve 2010 yılları olduğu, Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/424 Esas sayılı davasında ise suç tarihinin 2010 yılı olduğu, bu bilgiler ışığında somut olay irdelendiğinde; sanıkların 2009 yılındaki eylemleri yönünden hüküm kurulmadığı nazara alınarak, Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/424 Esas sayılı dosyasının onaylı bir örneğinin getirtilip incelenerek sonucuna göre sanıklar hakkında aynı eylemlerden dava açıldığının tespiti halinde mükerrer dava nedeniyle davaların reddine karar verilmesi, farklı olduğu tespit edilen eylemleri yönünden ise davaların esası hakkında hükümler kurulması gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hükümler tesis edilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

C.Sanıklar ... ve ... hakkında 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde ise;

Hükümlerden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi Ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun İle Bazı Kanunlarda Ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 4 üncü ve 5 inci maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359 uncu maddesinin üçüncü, dördüncü, beşinci ve altıncı fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası da gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

1.Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2012/1384 Esas, 2015/868 sayılı Kararı ile sanık ... hakkında tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar yönünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık ... hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

2.Gerekçe bölümünün (B) ve (C) bentlerinde açıklanan nedenlerle Konya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.11.2015 tarihli ve 2012/1384 Esas, 2015/868 sayılı Kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davalarının reddine dair kararlara yönelik katılan vekilinin, 213 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak ise sanık ... müdafii ile sanık ...'in temyiz istekleri yerinde görüldüğünden ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar yönünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye ve ek Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.