Karar Detayı

...

MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/233 Esas, 2016/52 Karar

...

SUÇ: Zincirleme nitelikli zimmet

HÜKÜM: Mahkûmiyet

...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2014/233 Esas, 2016/52 sayılı Kararının sanık müdafii ve suçtan zarar gören vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasına göre zimmet suçundan katılan sıfatını alabilecek surette zarar görmüş olan Hazinenin kanun yoluna başvurma hakkının bulunması ve hükmün vekili tarafından 7417 sayılı Kanun'un yürürlük tarihi olan 05.07.2022 tarihinden önce temyiz edilmesi karşısında, 3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun (3628 sayılı Kanun) değişiklik öncesindeki 18 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca başvuru tarihinde müdahil sıfatını kazandığı kabul edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 01.09.2014 tarihli ve 2012/125603 Soruşturma, 2014/38117 Esas, 2014/2350 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesi, 53 üncü ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması ve hak yoksunlukları uygulanması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2014/233 Esas, 2016/52 sayılı Kararı ile sanık hakkında zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 247 nci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 7 yıl 9 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları gereği hak yoksunluklarına hükmedilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün bozulması istemiyle temyiz talebinde bulunmuştur.

B.Katılan Hazine vekilinin Temyiz Sebepleri

Hazinenin dava ve duruşmalardan haberdar edilmeksizin yapılan yargılama neticesinde sanık hakkında mahkumiyetine karar verildiğinden, öncelikle Hazinenin katılmasına ve kurum lehine vekalet ücretine hükmolunmasına karar verilmesi talebiyle temyiz isteminde bulunmuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Suç tarihinde Türk Hava Yolları A.O'nda bilet satış memuru olan sanığın, 166.107,28 TL, 290 Euro ve 200 MYR tutarındaki paraları uhdesinde tutarak zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın zincirleme biçimde nitelikli zimmet suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Suç tarihi olan 2011 yılında Türk Hava Yolları A.O'daki kamu hissesinin %50 (yüzde elli)'nin altına düştüğü gözetildiğinde; adı geçen şirket bünyesinde Harbiye Müdürlüğünde bilet satış memuru olan sanığın kamu görevlisi sıfatı bulunmadığı anlaşılmakla, eylemlerinin zincirleme olarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı ve hükümden sonra 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında tanımı yapılan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrasında yer alan ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur'' hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 254 üncü maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253 üncü maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul 15. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2016 tarihli ve 2014/233 Esas, 2016/52 sayılı Kararına yönelik sanık müdafiinin ve katılan Hazine vekilinin temyiz istemleri ile dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.