Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2022/652 Esas, 2022/606 Karar

SUÇ: İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜMLER: 1)Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.11.2021 tarihli ve 2019/276 Esas, 2021/361 sayılı Kararı ile; atılı suçtan 2 kez mahkumiyet

2)Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 23.05.2022 tarihli ve 2022/652 Esas, 2022/606 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun (1136 sayılı Kanun) 59 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin verilen kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrasınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrasına istinaden temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Tarsus Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.07.2018 tarihli ve 2018/9337 Soruşturma, 2018/2419 Esas, 2018/296 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesi uyarınca son soruşturmanın açılması ya da açılmaması kararı verilmesi talep edilmiştir.

2.Tarsus 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.12.2018 tarihli ve 2018/253 Esas, 2018/382 sayılı Kararı ile sanık hakkında iddianamede belirtilen suçtan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca yargılamasının yapılması ve delillerin takdiri için 1136 sayılı Kanun'un 59 uncu maddesine göre son soruşturmanın Adana Ağır Ceza Mahkemesinde açılıp yapılmasına karar verilmiştir.

3.Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.11.2021 tarihli ve 2019/276 Esas, 2021/361 sayılı Kararı ile; sanık hakkında ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçundan, iki kez 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci ve 51 inci maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 ay 5 gün erteli hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine hükmedilmiştir.

4.Sanığın istinaf talebi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/652 Esas, 2022/606 sayılı Kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii, sanığın yargılama aşamasındaki savunması ve dosya kapsamına göre suçun manevi unsurunun gerçekleşmediği, kararın usûl ve yasaya aykırı olduğu ayrıca Yargıtayca resen gözetilecek sebeplerle bozulması talebiyle hükmü temyiz etmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin Kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde Adana Barosuna kayıtlı avukat olarak görev yapan sanığın, Türkiye İş Kurumuna alacak davası açmak üzere, Adana 9. Noterliğince düzenlenen 12.04.2010 tarihli ve 8728 yevmiye sayılı vekâletname ile katılanlar ... ve ...'ın vekilliğini üstlenerek, 12.02.2010 tarihli makbuzlar karşılığında her bir katılandan 500 Türk lirasını (TL) vekâlet ücreti ve yargılama gideri olarak tahsil ettiği hâlde, şikâyet tarihine kadar geçen süre içinde gereğine tevessül etmediği iddiasıyla açılan kamu davasında, Mahkemece; sanığın her bir katılana yönelik eylemleri nedeniyle ayrı ayrı atılı suçtan cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Hükümlerin sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümde suç tarihinin hatalı gösterilmesi dışında usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından bahisle bu hususun mahallinde düzeltilebileceği belirtilerek anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrasındaki "(1) Ortaya konulan delillerle ilgili tartışmada söz, sırasıyla katılana veya vekiline, Cumhuriyet savcısına, sanığa ve müdafiine veya kanunî temsilcisine verilir. (2) Cumhuriyet savcısı, katılan veya vekili, sanığın, müdafiinin veya kanunî temsilcisinin açıklamalarına; sanık ve müdafii ya da kanunî temsilcisi de Cumhuriyet savcısının ve katılanın veya vekilinin açıklamalarına cevap verebilir" şeklinde yer alan düzenleme uyarınca ilk derece mahkemesince hükümlerin verildiği 26.11.2021 tarihli duruşmada Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki beyanları üzerine hazır olan sanık müdafiine mütalaaya karşı diyeceklerini sorma ve cevap verme hakkı tanınmayarak duruşmanın bittiği belirtilip hüküm kurularak savunma hakkı kısıtlanmak suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 216 ncı maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılması,

Hükmün verildiği 26.11.2021 tarihli celsede sanık müdafiinin hazır olduğu yapılan yoklamada zapta yazıldığı halde, hükmün tefhiminde yokluğunda verildiği belirtilerek duruşma esnasında ayrıldığına dair zabıtta bir kayıt olmadığı halde hükmün yokluğunda verildiği belirtilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

Hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dosya kapsamında tespit edilen diğer hususlar nazara alındığında, sair yönleri incelenmeyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 23.05.2022 tarihli ve 2022/652 Esas, 2022/606 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, bozma kararının içeriği de gözetilerek 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Adana 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.10.2023 tarihinde karar verildi.