Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/449 Esas, 2016/815 Karar

SUÇLAR: Tefecilik, tehdit, hakaret

HÜKÜMLER: Hakaret suçundan mahkûmiyet, diğer suçlardan beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi, onama

Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/449 Esas, 2016/815 sayılı Kararının O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede:

5320 sayılı Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2 nci madde gereğince sanık hakkında hakaret suçundan verilen ve doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktarına göre kesin nitelikte olması nedeniyle anılan hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşılmıştır.

Sanık hakkında tefecilik ve tehdit suçlarından kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Çerkezköy Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.05.2015 tarihli ve 2015/1244 Esas, 2014/4151 Soruşturma, 2015/1237 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında hakaret, tehdit ve tefecilik suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi, 241 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılması, aynı Kanun’un 53 üncü maddesi gereğince hak yoksunluklarına karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

B. Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/449 Esas, 2016/815 sayılı Kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 75 tam gün karşılığı 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, tehdit ve tefecilik suçlarından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereği ayrı ayrı beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; sanığın tüm dosya kapsamından tefecilik yaptığı ve şikayetçiyi tehdit ettiği hususunda mahkumiyeti için yeterli delil bulunduğundan cezalandırılması gerekirken beraatine karar verilmesi ile gıyapta hakaret suçunun en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi gerekirken sanığın bu hakareti üç kişiye beyan ettiğine dair bir bilgi bulunmadığı halde hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, tefecilik suçunun suç tarihi itibarıyla lehe olan 7242 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi 5237 sayılı Kanun'un 241 inci maddesinin birinci fıkrası ve keza tehdit suçunun aynı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca belirlenecek cezasının üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

B. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.09.2015 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

A. Ön inceleme bölümünde açıklanan nedenle O yer Cumhuriyet savcısının sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Çerkezköy 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 02.06.2016 tarihli ve 2015/449 Esas, 2016/815 sayılı Kararına yönelik O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereğince gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ayrı ayrı DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde karar verildi.