Yargıtay 5. CD 2013/14177 E.

Tebliğname No : 4 2012/7288

MAHKEMESİ: İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ: 29/09/2011

NUMARASI: 2009/904 Esas, 2011/476 Karar

SUÇ: Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa ait işyerindeki tadilat çalışmalarının imar mevzuatına uygun olup olmadığını denetlemek için söz konusu işyerine gittiğini beyan eden ve 03/07/2009 tarihli yazıya göre belediye zabıta memuru olduğu belirtilen müştekinin olay tarihindeki görevinin ve kapsamının ne olduğu, hangi görevi icra etmek için belirtilen işyerine gittiği, bu konuda bir görevlendirme yazısı bulunup bulunmadığı hususları ilgili belediyeden sorulup açıklığa kavuşturulmadan, sanığın hangi görevin yapılmasını nasıl engellediği, direnme suçunun ne şekilde oluştuğu denetime imkan verecek şekilde gerekçeleriyle gösterilmeden ve TCK'nın 106/1. maddesindeki tehdit suçu tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Mükerrir olduğu ve yüklenen suçu saldırıda kullanılmaya elverişli araçla işlediği kabul edilen sanık hakkında TCK’nın 265/4 ve 58/6 7 maddelerinin uygulanmaması,

Sanığın aşamalarda değişmeyen "..müştekinin olay tarihinde babasına hakaret etmesi üzerine tepki gösterdiği ..." şeklindeki savunması, bu hususu doğrulayan tanıklar M.. Y..l, K.. A.., F.. A.. ve E.. A..'nın beyanları üzerinde durularak olayın başlangıcı ve gelişimi irdelenip hakkında TCK’nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihinden itibaren uygulanamayacağı gözetilmeksizin altsoyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1 c maddesindeki hakların tümünü koşullu salıverilmeye kadar kullanmaktan mahrum bırakılmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 13/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.