Yargıtay 4. HD 2022/2885 E. 2024/12243 K.

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/372 E., 2021/2091 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: Antalya 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2018/70 E., 2019/177 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir

Dosya içeriğine göre, eldeki davada davacı tarafından 100.000,00 TL manevi tazminat talep edildiği, İlk Derece Mahkemesi tarafından 2.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmadığı, davalı tarafın istinaf talebi üzerine davanın tümden reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmayarak dava değerinin 2.000,00 TL ile sınırlandırıldığı anlaşılmakla, temyize konu edilen toplam miktar 2.000,00 TL olup Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 78.630,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.