Karar Detayı

MAHKEMESİ: Adana Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2020/364 Esas, 2021/302 Karar

HÜKÜM/KARAR: Ret Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Adana 3. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİH: 19.12.2019

SAYISI: 2017/1654 Esas, 2019/1305 Karar

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; yaya olan müvekkiline davalıya sigortalı aracın 30.10.2016 tarihinde çarpması neticesinde davacının yaralandığını belirterek açılan belirsiz alacak davasında şimdilik 50,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ve 50,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının temerrüt tarihinden itibaren işletilecek faizi ile birlikte davalıdan talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu yetki itirazında bulunduklarını, sorumluluklarının kusur oranı ve poliçe limiti ile sınırlı olduğunu, sürekli sakatlık halinin ispatlanması gerektiğini, davacının 13 yaşında olduğunu ve çalışmadığıni, okul çağında olduğunu bu nedenle geçici iş göremezlik tazminatı talep edemeyeceğini, kabul anlamına gelmemek kaydıyla dava tarihinden itibaren yasal faizden sorumlu olabileceklerini, davalıya gerekli evraklar ile usulüne uygun bir başvuru yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 30.10.2016 tarihli kaza nedeni ile yaya olan davacının sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talep ettiği, kazadaki kusur oranlarının tespiti maksadı ile alınan kusur raporunda davacının %75 oranında, davalıya sigortalı araç sürücünün ise %25 oranında kusurlu olduğunun belirlendiğini, Adli Tıp Kurumu 2 İhtisas Dairesinden alınan maluliyet raporunda Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik Hükümlerine göre davacının sürekli maluliyeti olmadığı, 3 ay iyileşme süresinin olduğunun bildirildiği, 01.06.2015 tarihli genel şartlar sonrasında geçici iş göremezlik tazminatından Sosyal Güvenlik Kurumunun sorumlu olmasından dolayı davalı şirketin sorumluluğunun bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; yapılan yargılama neticesinde müvekkilinin kalıcı maluliyetinin olmadığı, 3 aylık geçici iş göremezliğinin olduğunun tespit edildiğini, 02.10.2019 tarihli maluliyet raporuna itiraz ettiklerini, yeniden maluliyet raporu alınması gerektiğini, mahkemece geçici iş göremezlik tazminatı yönünden davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; ATK 2. İhtisas Dairesi raporunun hükme esas alınmasının yerinde olduğu, Anayasa Mahkemesinin 17.07.2020 tarih 2019/40 Esas. 2020/40 Karar sayılı kararı ile a) Karayolları Trafik Kanunu’nun 90 ıncı maddesinin Birinci Cümlesinin “...bu Kanun ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda öngörülen usul ve esaslara tabidir.” bölümünde yer alan “...ve bu Kanun çerçevesinde hazırlanan genel şartlarda…” ibaresi, ikinci cümlesinde yer alan “...ve genel şartlarda...” İbaresinin, b) Kanun’un 92 nci maddesinin (i) Bendi “Bu Kanun çerçevesinde hazırlanan zorunlu mali sorumluluk sigortası genel şartları ve ekleri ile tanımlanan teminat içeriği dışında kalan talepler.” ibaresinin, Anayasa’nın 5., 13., 17., 35. ve 48. maddelerine aykırı olduğundan oy çokluğu ile iptallerine karar verdiği, Anayasa Mahkemesinin bu maddelerdeki “Genel Şartlar” ibarelerini iptal etmesi sonucu zorunlu mali sorumluluk sigortası kapsamındaki tazminatların, öncelikle Karayolları Trafik Kanunu hükümlerinin, bu kanunda düzenlenmeyen hususlarda ise Türk Borçlar Kanunu'nun haksız fiile ilişkin hükümlerinin usul ve esasları çerçevesinde belirleneceği, bu kanunlarda açıkça düzenlenmiş hususlarda genel şartlar ile kanun kapsamını daraltan yada genişleten hükümlerin uygulanmayacağı, Genel şartlar TTK’nın 1425, Sigortacılık Kanunu 11 ve KTK’nın 95. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak idarece çıkarıldığı için, KTK ve TBK’nın haksız fiile ilişkin hükümlerinde genel olarak temel unsurları belirlenmiş hususlarda bu temel unsurlara aykırı olmamak şartı ile genel şartların hükümleri uygulanacağı bu nedenle yerel mahkemenin geçici iş göremezlik tazminatı ile ilgili gerekçesinin yerinde olmadığı ancak davacının kaza tarihinde 13 yaşında olması, 18 yaşını doldurmamış olması nedeni ile Yargıtay içtihatları gereği geçici iş göremezlik tazminatı talep edemeyeceği, İlk Derece Mahkemesince bu gerekçeyle geçici iş göremezlik talebinin reddine karar vermesi gerektiği, ancak sonucu itibariyle geçici iş göremezlik talebinin reddine karar verilmiş olduğundan davalının bu zarara ilişkin istinaf başvurusunun reddine karar verildiği gerekçesi ile davacının istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler ile kararın bozulmasının istemiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın, davacı yayaya 30.10.2016 tarihinde çarpması sonucu davacının yaralanması nedeniyle uğradığı zarar nedeniyle sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

4. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

5. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ; karara esas alınan maluliyet raporunun kaza tarihinde geçerli olan Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik Hükümlerine göre tanzim edilmiş olması, rapora göre davacının maluliyetinin olmadığının tespit edilmiş olmasına, 30.10.2016 kaza tarihinde 13 yaşında olan davacının, aktif çalışmasının bulunmaması nedeni ile geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilmemesinin isabetli olduğunun anlaşılmasına göre, karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.