Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2022/398 E., 2022/457 K.

HÜKÜM/KARAR: Davacının İstinaf Başvurusunun Reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2015/841 E., 2020/288 K.

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 22.05.2009 tarihinde davalı şirkete sigortalı olan aracın park halindeki araca arkadan çarpması sonucu meydana gelen trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan müvekkilinin yaralandığını, kaza tespit tutanağında araç sürücüsünün asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiğini, asli ve tam kusurlu kazaya karışan aracın davalı şirket tarafından sigortalı olduğunu, kaza sebebiyle müvekkilinin uzun süre tedavi gördüğünü, halen eski sağlığına kavuşamadığını, müvekkilinin davalı şirkete başvuru yaptığını ve hasar dosyası oluşturulduğunu, müvekkilin iş bu başvurusuna rağmen davalı şirketçe herhangi bir ödeme yapılmadığını, davalının yapılan başvuru neticesinde temerrüde düştüğünü, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 1.000,00 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatının davalının temerrüt tarihinden itibaren işleyecek ticari faiz ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, kazaya karıştığı belirtilen aracın 16.03.2009 16.03.2010 tarihleri arasında geçerli olmak üzere Zorunlu Mali Mesuliyet Sigorta Poliçesi ile müvekkili sigorta şirketine sigortalı olduğunu, sigortalısının kusuru oranında olmak üzere ölüm/ sakatlık halinde azami 150.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, kaza esnasında davacının emniyet kemerinin takılı olup olmadığı hususunun araştırılması gerektiğini, davacının sigortalı araçta hatır için taşındığının açıkça ortada olduğunu, tazminat bedelinin makul bir oranının indirilmesi gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının maluliyet oranının tespiti için Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 11.11.2016 tarihli raporunda davacının vücut genel çalışma gücünden kaybetmediği, 3 (üç) gün süreyle iş göremezlik halinde kaldığının tespit edildiği, davacı vekilince dosyaya sunulan itiraz değerlendirilerek Çekirge Devlet Hastanesi Engellik Sağlık Kurulu Raporu ile Ankara Üniversitesi Adli Tıp Bilimleri Anabilim Dalı Başkanlığı raporu arasındaki çelişkinin giderilmesi için İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 15.05.2019 tarihli raporda davacının 22.05.2009 tarihli trafik kazasına bağlı herhangi bir yaralanma tanımlanmadığı üzere yönetmelik hükümlerince maluliyet tayini yapılmadığının rapor edildiği, 15.05.2019 tarihli raporda geçici iş göremezlik zararının tespitine ilişkin herhangi bir değerlendirmenin bulunmaması nedeniyle tekrar İstanbul Adli Tıp Kurumundan alınan 05.03.2020 tarihli raporda dava dosyası içerisinde mevcut kişinin olay tarihli tıbbi belgeleri ve yine olay tarihli grafilerinin yapılan tetkikinde herhangi bir travmatik bulgu tarif ve tespit edilmediği dav acının davasını ispata yönelik başkaca delil sunulmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; dosya kapsamında temin edilen adli tıp raporunun gerçek maluliyeti yansıtmadığını, Çekirge Devlet Hastanesi tarafından tanzim edilen 24.12.2011 tarihli Engelli Sağlık Kurulu Raporu ile çelişki içinde olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, her ne kadar Nilüfer Devlet Hastanesinde davacının engellilik oranının %65 olduğu belirtilmişsede, raporda belirtilen rahatsızlıkların kazayla illiyetinin bulunmadığı, Adli Tıp Kurumu raporunda son durum raporları da getirtilerek inceleme yapıldığı, beyin MR’ında aracnoid kist ile uyumlu görünüm izlendiğinin belirtildiği ve belirtilen patolojik bulguların kazayla ilgisi bulunmadığı anlaşılmakla mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf itirazlarını tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 22.05.2009 tarihlinde davalı ... tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası nedeniyle davacı yolcunun geçici ve sürekli iş göremezlik talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85, 89, 90 ve 91 inci maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenle kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.