Karar Detayı

MAHKEMESİ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9.Hukuk Dairesi

SAYISI: 2019/587 E. 2021/440 K.

HÜKÜM/KARAR: Red /Davacı Vekilinin İstinaf Talebinin Esastan Reddine

İLK DERECE

MAHKEMESİ: İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2018/195 Esas 2018/877 Karar

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 08.02.2010 tarihinde yaya konumunda olan müvekkiline Cumhur Akay Saday sevk ve idaresindeki motorsikletin çarpması neticesinde trafik kazası meydana geldiğini, kaza neticesinde müvekkilinin ağır derecede yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 200 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; talebin zamanaşımına uğradığını, dava açmadan önce gerekli belgelerle kendilerine başvuru yapılmadığını, durumun araç sürücüsü ve işletenine ihbar edildiğini, davacının şikayetçi olmadığından davanın reddi gerektiğini, geçici iş göremezlik talebinden sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...Karayolları Trafik Kanunu' nun 109/1. maddesine göre 2 ve 10 yıllık sürelerin geçerli olduğu, davanın kaza tarihinden itibaren 2 yıllık ve herhalde Türk Ceza Kanunu' nun 89/4.maddesinde geçen 8 yıllık zamanaşımı süreleri geçtikten sonra açıldığı" gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolmadığını kaldı ki ceza zamanaşımının da yanlış değerlendirildiğini, uzamış zamanaşımı süresinin 12 yıl olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "..davaya konu trafik kazasının 08.02.2010 tarihinde gerçekleştiği, davacının yaralanmasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu' nun 89/1 maddesinde düzenlenen ve taksirle yaralama olarak tanımlanan cezayı gerektiren eylem niteliğinde olması, bu eylemle ilgili ceza davasının da Türk Ceza Kanunu' nun 66/1 e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımı süresine tabi olması, 2918 sayılı karayolları Trafik Kanunu' nun 109/2 maddesi uyarınca bu sürenin görülmekte olan maddi tazminat davası için de geçerli olması; davanın olay tarihi üzerinden 8 yıl geçtikten sonra 01.03.2018 tarihinde açılmış olması nedeniyle dava tarihinde zamanaşımı süresinin dolduğunun anlaşıldığı" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; bedensel zararların sürekli sakatlığa ilişkin kesin raporla öğrenildiğini, o nedenle önce davanın kabul edilip daha sonra adli tıp kurumundan rapor alınması gerektiğini uzamış ceza zamanaşımı süresi olan 12 yıllık sürenin ise henüz dolmadığını belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 08.02.2010 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacının ağır yaralanması nedeniyle davalıdan talep edilen sürekli ve geçici iş göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Kanun'un 85, 89, 90, 91 ve 109 uncu maddeleri

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına ve kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.