Yargıtay 4. HD 2021/1616 E. 2023/5826 K.

MAHKEMESİ: Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2019/783 E., 2020/240 K.

HÜKÜM/KARAR: İstinaf isteminin kabulüne/ Davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Yalvaç Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2016/460 E., 2018/432 K.

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf talebinin kabulü ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 09.07.2020 tarihli ek kararı ile davalının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Ek Karar davalı ... vekili tarafından tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Dosya içeriğinde göre Bölge Adliye Mahkemesince, 02.03.2020 tarih 2019/783 esas 2020/240 karar sayılı ilamın davalı ... vekili tarafından temyiz edildiği, ancak temyiz harç ve masraflarının yatırılmamış olması nedeniyle muhtıra çıkarıldığı, muhtıranın 15.06.2020 tarihinde temyiz edene tebliğ edildiği ve muhtıra tebliğine rağmen bir haftalık kesin süre içerisinde temyiz harç ve masraflarının yatırılmamış olması nedeniyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 7226 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi (1)Covid 19 salgın hastalığının ülkemizde görülmüş olması sebebiyle yargı alanındaki hak kayıplarının önlenmesi amacıyla; a) Dava açma, icra takibi başlatma, başvuru, şikâyet, itiraz, ihtar, bildirim, ibraz ve zamanaşımı süreleri, hak düşürücü süreler ve zorunlu idari başvuru süreleri de dâhil olmak üzere bir hakkın doğumu, kullanımı veya sona ermesine ilişkin tüm süreler; 06.01.1982 tarihli ve 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu, 04.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 12.1.2011 tarihli ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile usul hükmü içeren diğer kanunlarda taraflar bakımından belirlenen süreler ve bu kapsamda hâkim tarafından tayin edilen süreler ile arabuluculuk ve uzlaştırma kurumlarındaki süreler 13.03.2020 (bu tarih dâhil) tarihinden itibaren 30.4.2020 (bu tarih dâhil) tarihine kadar durur. Bu süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlar. Durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan süreler, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılır. Salgının devam etmesi halinde Cumhurbaşkanı durma süresini altı ayı geçmemek üzere bir kez uzatabilir ve bu döneme ilişkin kapsamı daraltabilir. Bu kararlar Resmî Gazete’de yayımlanır.” hükmünü haizdir.

2480 Sayılı Yargı Alanındaki Hak Kayıplarının Önlenmesi Amacıyla Getirilen Durma Süresinin Uzatılmasına Dair Karar, 30 Nisan 2020 tarihli ve 31114 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olup; yayımı tarihinde yürürlüğe giren 7226 Sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi 1. fıkrası a bendi kapsamında 13.03.2020 tarihinden itibaren duran sürelerin 15.06.2020 (bu tarih dahil) tarihine kadar durmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... ... vekiline 01.04.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, harç yatırılmaksızın karar 10.06.2020 tarihinde temyiz edilmiş, harç eksikliğinin 1 hafta içinde tamamlanması yönündeki muhtıra anılan davalı vekiline 15.06.2020 tarihinde tebliğ edilmiş, 30.06.2020 tarihinde harç eksikliği tamamlanmıştır. Yukarıda açıklanan kanun hükmü ile Cumhurbaşkanlığı Kararı uyarınca durma süresinin 15.06.2020 tarihine kadar uzatılmış olması karşısında, harç yatırmak için son gün olan 22.06.2020 tarihine kadar durma süresi olan 5 günün bu tarihe eklenmesi gerektiği gözetildiğinde, davalı tarafından 30.06.2020 tarihinde yatırılan harcın süresinde olduğunun kabulü gerekir.

Buna göre, temyiz harcının süresinde yatırılmış olduğunun kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz dilekçesinin süreden reddine ilişkin ek kararın hatalı olduğu anlaşılmakta; 09.07.2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerekir.

Bölge Adliye Mahkemesinin 02.03.2020 tarihli 2019/783 Esas, 2020/240 Karar sayısı ile belirtilen kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü;

I. DAVA

Davacı vekili; dava dilekçesinde, borçlu ... aleyhine yapılan takibin semeresiz kaldığını, borçlunun alacaklılarından mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmazlarını 20.06.2014 tarihinde davalı ...'e sattığını belirterek, bu tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesi , müvekkilinin borçluyu önceden tanıdığını ancak yakın arkadaş olmadıklarını, borçlunun artık emekli olup tarla işleri ile uğraşmak istemediğini beyan ettiğini, taşınmazları satarak Antalya'da yaşayan çocuklarının yanına gitmek istediğini beyan ettiğini, mal kaçırma amaçlarının olmadığını, taşınmazları raiç değerden satın aldıklarını belirterek , davanın reddini talep etmiştir.

2. Davalı borçlu cevap dilekçesinde, tasarrufun iptali davası açılabilmesi için gerekli aciz belgesinin sunulmadığını, satış işlemlerinin 2014 yılında yapıldığını, takibin 2015 yılında başladığını, haczin 2016 yılında yapıldığını, mal kaçırma gayesi olmadığını, satış işleminin gerçek olduğunu belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"... dava konusu edilen her bir taşınmazın temlik işlemlerinde belirtilen satış bedelleri ile satış tarihi itibariyle tespit olunan satış bedelleri arasında farklılık bulunmaktadır. Bu husus ve tanık anlatımlarından davalı borçlu Mustan'ın muvazaalı hareket ettiği hususunda şüphe var ise de dava konusu taşınmazların tümünün 20.06.2014 tarihinde davalı ...'e satış ve temlik edildiği görülmüştür. Bu durumda borcun doğumu tarihi itibariyle dava konusu tasarruf işlemlerinin daha önce yapılması, davacının davalılar arasındaki muvazaa iddiasını şüpheden uzak delillerle ispat edememesi nedeniyle davalılar arasında yapılan temlik işlemlerinde muvazaa olmadığına dair kanaate varılmış", gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, taşınmazların rayiç değerine ilişkin bilirkişi raporunda gayrimenkullerin toplam değerinin 440.280,00 TL olarak saptandığını, satış bedellerinin ise bu miktarın çok altında olduğunu, taşınmazların borçlu tarafından kullanılmaya devam ettiğini, yerel mahkemece tasarruf işleminden sonra borçlu aleyhine icra takibine geçildiğinden bahisle yanılgılı değerlendirme ile davanın reddedildiğini belirterek davanın reddinin hatalı olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"... davalı borçluya ait iken tapu müdürlüğünün 20.06.2014 tarih ve 1799 yevmiye numaralı işlemiyle diğer davalı ...'e devredilen; 70 ada, 277 parseldeki gayrimenkul üzerinde dava dışı Halk Bankası lehine toplam 500.000,00 TL bedelli 1. derece ipotek; 6295, 6428, 6433 ve 6435 parsel sayılı taşınmazların her birinde yine aynı banka lehine işlemiş 100.000,00'er TL 1. derece ipotek; 6296 parsel sayılı taşınmaza da yine Halk Bank lehine işlenmiş 11.000,00TL 1. Derece ve 22.000,00 TL 2. Derece ipotek; şerhi bulunduğu halde satın alınmış olması, kira alacağına ilişkin dava derdest iken taşınmazların elden çıkarılması, tüm gayrimenkullerin tek seferde daha evvelden borçlu ile tanışık olduğu ileri sürülen davalı ...'e devredilmesi, davalılar arasındaki yakın arkadaşlığın da zımmen ikrar edilmesi, tüm bu olgular birlikte değerlendirildiğinde İİK 280/1'inci madde de belirtilen iptal koşullarının oluştuğunun anlaşılmasına; ayrıca taşınmazların toplamda 39.000,00 TL bedelle satış gösterilmek suretiyle tapuda devredilmesi,satış bedellerinin tapuda gösterilenden fazla olduğunun davalı tarafça ispat edilmemiş olması, yargısal denetime elverişli hazırlandığı anlaşılan bilirkişi raporunda taşınmazların satış tarihindeki rayiç değerinin 374.884,03 TL olarak saptanması, bu durumda satış bedeli ile rayiç değer arasında yaklaşık 10 katı fark olduğunun görülmesi, yine 6346 parsel sayılı taşınmaz dışındaki her bir taşınmaz değeri yönünden de misli farkın oluştuğunun anlaşılması, bu durumda İİK 278/3 2'inci maddesi uyarınca da iptal koşullarının oluştuğu anlaşılmakla davanın kabulüne karar verilmesi gereken yerde mahkemece, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi hatalıdır." gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin taşınmaz bedelinin tümünü ödediğini, borçlunun mali durumu bildiği yönündeki kabulün hatalı olduğunu, bu hususun somut delillerle ispatlanmadığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 277, 278, 279, 280, 281, 282, 283 ve 284 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

4. Davalı ... vekilinin 09.07.2021 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davalının temyiz harcını süresinde yatırdığı anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ek kararı yerinde değildir

2. Davalı ... vekilinin asıl karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, davalı borçlunun sattığı taşınmazları halen kullandığının anlaşılmış bulunmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin 09.07.2020 tarihli ek karara yönelik temyiz itirazının kabulü ile EK KARARIN ORTADAN KALDIRILMASINA.

2. Davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'e yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.