Karar Detayı

MAHKEMESİ: Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2019/1131 Esas 2021/148 Karar

HÜKÜM/KARAR: Kabul Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Elbistan 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2017/65 Esas 2019/88 Karar

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeni ile maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin kullanmakta olduğu araç ile davalıya sigortalı aracın 29.07.2016 tarihinde yaptığı kaza neticesinde davacının gözünden yaralandığını, hayvancılıkla uğraşan müvekkilinin işi ile ilgilenemediğini, gözünde kalıcı maluliyet oluştuğunu, belirsiz alacak davası olarak ikame ettikleri davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile belirlenecek maddi tazminat alacağını dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan talep etmiştir, davacı 01.03.2019 tarihinde talebini 117.806,74 TL olarak artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının gerekli belgeler ile başvuru yapmadığını, geçici iş göremezlik tazminatının teminat kapsamında olmadığını sigortalının kusurunun tespiti gerektiğini zira kusur oranında sorumlu olduklarını, maluliyet oranını belirlenmesini ve davacının kaza nedeni ile elde ettiği gelirlerin tespiti ile mahsupunu talep ettiklerini, yasal faizden sorumlu olduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı ile belirtilen kararı ile 29.07.2016 tarihinde meydana gelen kaza nedeni ile kusur oranlarının belirlenmesi amacıyla Adli Tıp Kurumundan alınan kusur raporu uyarınca davalıya sigortalı araç sürücüsünün kazada asli ve tam kusurlu olduğunu, davacının ise kusurunun bulunmadığının belirlendiği, davacının sürekli ve geçici iş göremezlik oranının tespiti maksadı ile ATK 3. İhtisas Dairesinden alınan raporda Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği uyarınca %19 oranında sürekli iş göremezliğinin oluştuğunun belirlendiği, tarafların iddia ve savunmaları uyarınca tazminat miktarının belirlenmesi maksadıyla alınan aktüer rapor neticesinde toplam 117.806,74 TL tazminat miktarının belirlendiği gerekçesi ile 117.806,74 TL tazminatını dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının dava açmadan önce müvekkili kuruma başvuru yapmadığından dava şartı yokluğundan davanın reddi gerektiğini, İnönü Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinden alınan rapor ile Adli Tıp Kurumundan alınan maluliyet raporlar arasında çelişki bulunduğunu, maluliyet raporunun Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması Ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre alınması gerektiğini, geçici iş göremezlik tazminatı taleplerinin müvekkili kurumun sorumluluğunda olmadığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile maluliyet oranının TBK genel hükümleri ve 01.06.2015 tarihli Genel Şartlar uyarınca Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği'ne göre belirlenmesi gerektiği ve karar esas alınan raporun bu yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği, davacının 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 97 nci maddesi gereği dava yoluna gitmeden önce davalıya başvuru yaptığı" gerekçesi ile davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davalıya gerekli belgeler ile başvuru yapılmadığını, maluliyet raporunun Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre tanzim edilmesi gerektiğini, karara esas alınan raporun hatalı yönetmelik hükümlerine göre tanzim edildiği beyan ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (...) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı 29.07.2016 tarihli trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı sürücünün uğradığı sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 85,89,90,91 inci maddeleri, Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları

3. Değerlendirme

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davacının 30.11.2016 tarihinde elinde bulunan belgeler ile davalıya başvuru yaptığı, 23.12.2016 tarihli dilekçesi ile de eksik belgeleri davalıya ibraz ettiğinin anlaşılmış olmasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik, 20.02.2019 tarihinden sonra da Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda, kaza tarihi 29.07.2016 olup Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre davacıda oluşan maluliyet oranının belirlenmesi gerekirken, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerinden yararlanılarak ve ekli cetveller kullanılarak maluliyet tespiti yapan heyet raporu hükme esas alınmıştır. Mahkemece, davacının kaza tarihi ve sonrasındaki tüm tedavi evrakları eklenerek, davacıya ait dosyada mevcut raporlar da irdelenmek suretiyle, kaza tarihinde yürürlükte olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurul Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde, Adli Tıp Kurumu veya üniversitelerin adli tıp anabilim dalı bölümleri gibi kuruluşlardan rapor alınıp (davalının usuli müktesep hakları gözetilerek), sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile bu durum gözetilmeden karar verilmesi usul ve yasaya uygun düşmemiştir. Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

Dosyanın 6100 sayılı Hukuk Usulu Muhakemeleri Kanunu'nun 373/1 maddesi gereğince kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.03.2023 tarihinde ay birliği ile karar verildi.