Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2017/104 E., 2022/188 K.

HÜKÜM/KARAR: Kısmen Kabul

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; müvekkillerinin desteği ... 'un sevk ve idaresindeki ... plakalı aracın ... plakalı araç ile çarpışmasıyla trafik kazası meydana geldiğini, ... 'un vefat ettiğini, kaza tespit tutanağında müvekkillerinin desteğinin kusurlu olduğunun belirtildiğini, Ezine Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/10 D.İş sayılı dosyası ile yapılan tespit sonucu düzenlenen raporda ise yerinde yapılan sürtünme ölçümü ve hesaplamalar sonucunda yol yüzeyinin taşıtlar için güvenli seyir özelliğini yitirdiği yönünde görüş belirtildiğini, yeterli trafik uyarı levhalarını yerleştirmeyen yolun işletmesi, bakım ve onarımından sorumlu olan Karayolları Genel Müdürlüğünün asli derecede kusurlu bulunduğunu belirtip fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 100,00'er TL maddi, ... ve ... için 15.000,00'er TL, ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; yetki ve görev yönünden davanın reddi gerektiğini, davanın idari yargı yerinde görülmesi gerektiğini, zamanaşımının dolduğunu, müvekkili idarenin kusuru bulunmadığını ve kusursuz sorumluluktan söz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 15.11.2013 tarihli 2013/129 Esas ve 2013/667 Karar sayılı kararı ile, davanın yargı yolu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. ONAMA VE ONAMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Onama Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 01.06.2015 tarihli ve 2014/2437 Esas, 2015/8054 Karar sayılı ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Çanakkale İdare Mahkemesinin 14.11.2016 tarihli ve 2015/803 Esas sayılı dosyasında görevli yargı yerinin belirlenmesi için dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

4. Uyuşmazlık Mahkemesinin 26.12.2016 tarihli ve 2016/707 Esas, 2016/693 Karar sayılı ilamı ile davaya bakmaya adli yargının görevli olacağı belirtilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davalının % 25 oranında kusurlu olduğu" gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulü ile ... için 100,00 TL maddi, 7.000 TL manevi, ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın 21.01.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili ve davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2014/796 E. sayılı dosyasında 222.459,07 TL tazminat hesaplanmış ise de poliçe limitinin 200.000,00 TL ile sınırlı olması nedeniyle 199.998,79 TL tazminatına hükmedildiğini, 2015 yılı itibariyle karşılanmayan 22.460,28 TL zarar bulunduğunu, %25 kusur oranının tazminat hesabının başında uygulanmakla daha sonra ödemelere faiz işletilerek mahsup edilmesinin hatalı olduğunu ve hüküm altına alınan manevi tazminatın yetersiz olduğunu belirtmiştir.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde; kusuru kabul etmediklerini, manevi tazminattan sorumlu olmadıklarını, ancak dava tarihinden itibaren işleyecek faize hükmedilebileceğini belirtmiştir.

C. Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; yolun işletmesi, bakım ve onarımından sorumlu davalının ihmali sonucunda meydana gelen 21.01.2011 tarihli trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesi delaletiyle mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (HUMK) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 53 ve 56 ncı maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 7 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulamasına devam olunan mülga HUMK'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup tarafların temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekili ve davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

492 Sayılı Harçlar Yasası’nın 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

07.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.