Karar Detayı

MAHKEMESİ: Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2021/315 Esas 2021/844 Karar

HÜKÜM/KARAR: Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI: 2020/193 Esas 2020/630 Karar

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalının 12.11.2006 tarihinde resmi evlilik yapmadan düğün merasimi yaparak evlendiklerini, davalı yurt dışında ikamet ettiğinden evrak getireceğini beyan ve vaad ederek müvekkilini oyaladığını, önce Konya 1. Aile Mahkemesinin 2006/181 esas sayılı dosyasının engel gösterildiğini, dosya karara çıktıktan sonra tüm apostil işlemlerinin müvekkili tarafından takip edildiğini ancak davalının bilinçli olarak evlilik için sürekli mazeret ürettiğini, tarafların düğünden sonra yaklaşık 2 ay birlikte yaşadıklarını, sonrasında davalının Danimarka’ya gittiğini ve 2 ayda bir Türkiye'ye geldiğini, Danimarka'dan evlilik için evrak getirdiğini söylediğini, ancak belediyeye yaptıkları başvurularda eksik ve yanlış evrak nedeniyle işlemlerin başlatılmadığını, davalının Danimarka’da başka bir kadınla birlikte olmaya başlayınca müvekkili ile nikah kıymaktan vazgeçtiğini, bu süreçte davalının davacıya hiçbir maddi katkıda bulunmadığını, davalının yurt dışında olan çocuğunu müvekkilinin yanına bıraktığını ve çocuğun ihtiyaçlarını da müvekkilinin karşıladığını, müvekkilinin bilinçli olarak resmi nikah için yalan söyleyen davalının davranışları nedeniyle maddi ve manevi zarara uğradığını, çevresinde herkesin müvekkilini evli bilmesi nedeniyle zor durumda kaldığını belirterek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107 nci maddesi gereğince 100 TL maddi tazminat ile 50.000 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacı ile müvekkilinin tanıştığı sıralarda müvekkilinin, eski eşi ile evli olduğunu, davacının bu durumu bildiğini, müvekkilinin bu ilişkide evlenme maksadı ve kastı olmadığını, davacının evli kişi ile evlenilemeyeceğini bildiği halde ilişkiyi sürdürdüğünü, müvekkilinin 2011 yılından beri Türkiye’ye gelmediğini, bu nedenle davanın zamanaşımına uğradığını, davacının beyanında 2006 yılında 20 gün birlikte yaşadıklarını ve müvekkilinin sonrasında yurt dışına gittiğini söylediğini, 13 yıldır hiçbir ilişkileri kalmadığını davacının da kabul ettiğini, bu nedenle davanın açılmasının dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu, evli olduğunu bilerek birliktelik yaşayan davacının kendi kusurundan faydalanamayacağını belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...davacının gayri resmi evliliğin kurulduğu tarihte reşit ve mümeyyiz olup kendi rızası ile davalı ile birlikte olduğu, bu tür bir yaşam tarzının davacının kişisel tercihi olduğu ve sonuçlarının öngörülmesi gerektiği, reşit olan davacının kendi rızası ile giriştiği ilişkide kusurlu olduğu ve kimsenin kendi kusuruna dayanarak tazminat istemeyeceği, taraflar arasında Türk Medeni Kanunu'nda öngörülen şekilde bir evlilik bulunmadığından aralarında sadakat yükümlülüğü de bulunmadığı, bu nedenlerle davacının manevi tazminat isteminin yerinde olmadığı, davacıya maddi zararı hususunda açıklama yapmasının istenildiği, davacının davalının çocuğuna bakmaktan kaynaklanan masrafları talep ettiğini açıkladığı, ancak davacının iddiasını ispata yarar delil sunmadığı, davalının çocuğunun velayetinin dava dışı annesine verildiği, çocuğun ve annesinin yurt dışında yaşadığı ve çocuğun sınırlı zaman dilimlerinde Türkiye'ye giriş yaptığı, tüm bu açıklamalar karşısında davacının maddi zararını ispat edemediği" gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davalının Türk Medeni Kanunu'nun 2 nci maddesinde düzenlenen dürüstlük kurallarına aykırı davrandığını, bilinçli olarak zararlandırma kastıyla hareket ettiğini, davalının cevap dilekçesinde niyetini alenileştirdiği de görüldüğünü, maddi tazminatın ispatı hususunda düğüne ilişkin CD'nin sunulduğunu, gerek duyulursa hastane kayıtlarının da sunulabileceğini, müvekkilinin kanser hastası olduğunu, davanın kabul edilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "...oluşa ve dosya kapsamına göre kanunun olaya uygulanmasında ve gerekçede hata edilmediği, inceleme konusu kararın usul ve esas yönünden yasaya uygun olduğu" gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davanın genel kabul gören kısmının müvekkili ile davalının halk arasında düğün diye tabir edilen evlilik merasimi yaptıkları olduğunu, eksik olan kısmının ise davalının bu merasimi resmi nikah şekline dönüştürmekten kaçınması ancak kendi lehine evlilik birlikteliğinin haklar kısmını kullanmasından ibaret olduğunu, müvekkilinin bu haksızlık karşısında amansız hastalığa yakalandığını, bu hastalığın müsebbibinin uğradığı açık haksızlık olduğunu, müvekkilinin uğradığı haksızlığın kendisinde oluşturduğu zararın ağır ve telafisi imkansız olduğunu, dava dilekçesinde sosyal inceleme raporlarının delil olarak sunulduğunu, bu konuda ayrıntılı araştırma yapılmadığını, dava dışı kişiyi ilgilendiren bir konuda re'sen isticvap yapılmamasının eksik inceleme ile karar verilmesi anlamına geldiğini, kararın bu noktada da hukuka aykırı olduğunu belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, gayri resmi evlilik nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 49 uncu maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına, davacının yaşı itibarıyla gayri resmi birlikteliğin sonuçlarını anlayabilecek durumda olması ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davacıya yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

09.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.