Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI: 2019/233 E., 2020/588 K.

HÜKÜM/KARAR: Davanın kabulüne/ davalının istinaf talebinin esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ: Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI: 2014/979 E., 2018/807 K.

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 03.09.2010 tarihinde müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ve davalı tarafından zorunlu karayolu taşımacılık mali sorumluluk sigortası ile sigortalanan aracın, tek taraflı kazası neticesinde müvekkilinin ağır yaralandığını, devam eden tedaviler sonucunda % 40 işgücü kaybına uğradığını, HMK'nın 107. maddesi uyarınca 1.000,00 TL maddi tazminatın başvuru tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, talebini 13.08.2018 tarihli talep artırım dilekçesi ile 165.139,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; aracın müvekkili tarafından sigorta edildiğini, bu poliçeden dolayı sorumluluklarının 175.000,00 TL ile sınırlı olduğunu, davacının maluliyetine ilişkin olarak şirketlerine müracaatta bulunulduğunu, yaptırılan aktüer hesaplamaları neticesinde 14.08.2013 tarihinde davacıya 9.861,00 TL ödendiğini, kabul sayılmamakla birlikte mahkemece tekrar aktüer hesabı yaptırılacak olduğunda yapılacak hesaplamalarda ödeme tarihinden itibaren faiz güncellemesi yapılması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "davacının maluliyetini tespit için alınan adli tıp raporuna göre davacının dava konusu kazadan dolayı %57 oranında malul ve 6 ay geçici iş göremezlik durumunda kaldığı, kazada davalı ... şirketine Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Poliçesi ile bağlı bulunan araç sürücünün %50 kusurlu olduğu, aracın tekerinin patlamasının %50 kazada etkili olduğu, davacının kusursuz olduğu ancak kaza tarihindeki poliçe limiti 175.000,00 TL olup davalı ... şirketinin poliçe limiti ile sorumlu olduğu, bu limitten daha önce ödenen 9.861,00 TL indirildiğinde kalan 165.139,00 TL zarardan davalı ... şirketinin Zorunlu Karayolu Taşımacılık Mali Sorumluluk Poliçesine istinaden sorumlu olduğu" gerekçesiyle, davacının dava ve ıslah dilekçesinin kabulüne, 165.139,00 TL'nin dava tarihi olan 12.02.2014 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; mahkemece hükme esas alınan maluliyet raporunun fahiş derecede hatalı olduğunu, post travmatik stres bozukluğunun daimi maluliyet teşkil etmediğini, Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğüne göre hesaplanan orana göre iyileşme indirimi yapılmasının gerektiğini, müvekkili tarafından yapılan ödeme ile zararın karşılandığını, kusur konusunda tek bilirkişiden alınan raporu kabul etmediklerini, müvekkilinin ancak sigortalısının kusuru oranında sorumlu bulunduğunu, davacının emniyet kemeri takmadığı için müterafik kusurlu olduğunu, davacının geçici iş göremezlik zararının sigorta teminatına dahil olmadığını, avans faizine hükmedilmesinin de usul ve yasaya aykırı bulunduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; somut olayda davacının maluliyetinin Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'ndan alınan raporla usulünce belirlendiği, bu itibarla anılan rapora yönelik davalı istinaflarının yerinde olmadığı, davacının geçici iş göremezlik zararının da dava konusu sigorta poliçesinin teminatı altında bulunduğu, uyuşmazlığın taşıma sözleşmesine dayalı olması karşısında mahkemece avans faizine hükmedilmesinde bir isabetsizlik olmadığı" gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esas yönünden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeler ve resen dikkate alınacak nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... tarafından Zorunlu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanıp malul kalan davacı yolcunun sürekli iş göremezlik ve geçici iş göremezlik tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 54 üncü maddesi, 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu'nun 17 ve 18 inci maddeleri, Zorunlu Taşımacılık Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları.

3. Değerlendirme:

4. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

5. Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri gibi kuruluşların çalışma gücü kaybı olduğu iddia edilen kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan mevzuat hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Maluliyete ilişkin alınacak raporların 11.10.2008 tarihinden önce Sosyal Sigorta Sağlık İşlemleri Tüzüğü, 11.10.2008 tarihi ile 01.09.2013 tarihleri arasında Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, 01.09.2013 tarihi ile 01.06.2015 tarihleri arasında Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, 01.06.2015 tarihi ile 20.02.2019 tarihleri arasında Özürlülük Ölçütü Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik 20/02/2019 tarihinden sonra Erişkinler için Engellilik Değerlendirmesi Hakkında Yönetmelik hükümlerine uygun olarak düzenlenmesi gerekir.

Somut olayda; davacının sürekli iş göremezlik oranının belirlenmesi açısından düzenlenen Ankara Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Başkanlığı'nın 28.02.20218 tarihli raporunda, davacının kafa travması sebebiyle hafif evre subkortikal tip demansiyal sendrom ve konuşma güçlüğünün tanısı nedeniyle Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği hükümlerine göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranı %57 olarak hesaplanmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bu durumda, davacının psikolojik tedavisine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına getirtildikten sonra muayenesi de yapılarak kaza tarihinde yürürlükte bulunan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği kapsamında ve yasal mevzuata uygun şekilde kazadan sonra oluştuğu belirtilen "kafa travması sebebiyle hafif evre subkortikal tip demansiyal sendrom ve konuşma güçlüğü" nedeniyle davacıda kalıcı maluliyet bulunup bulunmadığı, kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği, belirtilen kafa travması sebebiyle hafif evre subkortikal tip demansiyal sendrom ve konuşma güçlüğünün süreklilik arz edip etmediği (... boyu sürüp sürmeyeceği) ve sürekli değilse ne kadar süre devam edeceği konusunda Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümlerinden içerisinde ruh sağlığı uzmanı da bulunan bir heyetten açıklayıcı, denetime elverişli rapor alınıp sonucuna göre (davalı lehine oluşan kazanılmış haklar da gözetilerek) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

KARAR

1. Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davalıya iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.