Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2016/49 E., 2016/147 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Ceza verilmesine yer olmadığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (c) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanın temyiz istemi, kararı temyiz ettiğine yönelik olup gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde taraflar arasında miras kalan taşınmazın kullanımı konusunda çıkan tartışma esnasında sanığın katılana hitaben "O***pu." şeklinde söz söylediği iddiasıyla kamu davası açılmış ve yargılama sonucu hakaret eyleminin karşılıklı olduğu kabul edilerek sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamış, katılanın aşağıdaki bozma nedeni dışında temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan düzenleme karşısında, " Mahkemece sanığın hakaret suçunu karşılıklı işlediği kabul edilmişse de, uygulama maddesinin gösterilmemesi" hususu dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasının bir numaralı bendine "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.01.2024 tarihinde karar verildi.