Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2022/372 E., 2022/658 K.

SUÇ: Hakaret

İNCELEME KONUSU

KARAR: Mahkûmiyet

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Hakaret suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 1.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 05.03.2013 tarihli ve 2012/822 Esas, 2013/124 Karar sayılı kararının 08.04.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanması ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddeleri gereğince 1.740,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.06.2022 tarihli ve 2022/372 Esas, 2022/658 Karar sayılı kararının Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.12.2023 gün ve 2023/116646 sayılı Tebliğname'si ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

“213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 14. maddesinde yer alan "Vergi muamelelerinde süreler vergi kanunları ile belli edilir. Kanunda açıkça yazılı olmayan hallerde 15 günden aşağı olmamak şartıyla bu süreyi, tebliği yapacak olan idare belirler ve ilgiliye tebliğ eder." şeklindeki düzenleme gereğince,

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında İstanbul Anadolu 12.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 050.03.2013 tarihli kararı ile verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.04.2013 tarihinde kesinleşmesini müteakip, İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2021 tarihli 2018/656 Esas 2021/1363 Karar sayılı kararı ile 2014 yılına ilişkin defter ve belgeleri süresi içerisinde ibraz etmemesi nedeniyle vergi usul kanununa muhalefet suçundan mahkumiyet kararı verildiği ve anılan mahkeme tarafından hükmün açıklanması için İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesi'ne ihbarda bulunulduğu, incelemeye konu İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 23.06.2022 tarihli. 222/372 Esas 2022/658 Karar sayılı kararı ile sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suçtan mahkum edildiğinden bahisle hükmün açıklanmasına karar verildiği anlaşılmış ise de,

İhbara konu İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.11.2021 tarihli kararında sanığa defter ve belgeleri sunması için çıkarılan tebligatın usulüne uygun olarak 23.06.2018 tarihinde tebliğ edildiğinin belirtildiği, anılan kararda her ne kadar suç tarihinin "23.06.2018, 2014" tarihi olarak kabul edilip ihbarda bulunulmuş ise de, Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 16.12.2020 tarihli ve 2017/10305 Esas, 2020/7368 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, suç tarihinin defter belge isteme yazısının sanığa tebliğ edildiği 23.06.2018 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitim tarihi olan 08.06.2013 tarihinin suç tarihi olduğu göz önüne alındığında, 5 yıllık denetim süresi dolduktan sonra ikinci suçun işlendiği ve hükmün açıklanma şartlarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un “Hükmün açıklanması ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması." başlığını taşıyan 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasında; "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesi halinde sanık, beş yıl süreyle denetim süresine tâbi tutulur.", aynı maddenin onuncu fıkrasında; “Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmediği ve denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere uygun davranıldığı takdirde, açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak, davanın düşmesi kararı verilir.” ve onbirinci fıkrasında; "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir." hükümleri yer almaktadır.

213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 14. maddesinde ise "Vergi muamelelerinde süreler vergi kanunları ile belli edilir. Kanunda açıkça yazılı olmayan hallerde 15 günden aşağı olmamak şartıyla bu süreyi, tebliği yapacak olan idare belirler ve ilgiliye tebliğ eder." hükmü yer almaktadır.

İncelenen somut olayda; sanık hakkında 05.03.2013 tarihinde verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 08.04.2013 tarihinde kesinleştiği, sanığın denetim süresi içerisinde "2014, 23.06.2018" tarihinde yeniden kasıtlı bir suç işlediğinden bahisle hüküm açıklanmış ise de, suç tarihinin defter ve belge isteme yazısının sanığa tebliğ edildiği 23.06.2018 tarihinden itibaren 15 günlük sürenin bitim tarihi olduğu göz önüne alındığında, sanığın 5 yıllık denetim süresi dolduktan sonra ikinci suçu işlediğinin anlaşıldığından hükmün açıklanması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 12. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 23.06.2022 tarihli ve 2022/372 Esas, 2022/658 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. Aynı Kanun maddesinin 4 (b) fıkrası gereğince, deneme süresi içinde açıklamayı gerektiren başka suç işlenip işlenmediği araştırılarak sonucuna göre karar verilmek üzere sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.01.2024 tarihinde karar verildi.