Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2021/2579 E., 2021/2614 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ile dördüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 52 nci maddesi uyarınca 7.080,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyizinin; hükmün usul ve Yasa'ya aykırı olduğu, sanığa atılı suçun yasal unsurları oluşmadığı halde mahkumiyet kararı verildiği, sanığın eyleminde hedef gözetmediği, sözlerin kaba söz niteliğinde olduğu, sanığın suç kastının bulunmadığı, şikayetçinin haksız tahrik niteliğindeki eylemlerinin kararda değerlendirilmediği, sanık lehine olan hükümlerin uygulanmadığı, sanık hakkında erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasının hatalı olduğu, zabıtaların gizli yaka kamerasıyla çekim yapmalarının ayrı bir suç olduğu, yasak delil niteliğinde olması nedeniyle bu görüntülerin delil olarak değerlendirilemeyeceği, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği, bu nedenlerle ve resen tespit edilecek sebeplerle hükmün bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Konya Büyükşehir Belediyesi Zabıta Daire Başkanlığında görev yapan şikayetçinin, olay tarihinde görevi gereği sanığın sahibi olduğu iş yerine gittiği, sanığı işgaliye ücreti ödemesi konusunda bilgilendirdiği, sanığın bu duruma sinirlenerek, şikayetçiye hitaben "Sen kim oluyorsun da buna karar veriyorsun, havan kime, biz burada iş yapamıyoruz, benim alanım bu, brandayı kaldıramam, brandayı alıp gö...me mi sokacağım.", "Benim ekmeğimle oynayanı s...rim." şeklinde sözlerle hakaret ettiği iddia olunarak açılan kamu davasında, İlk Derece Mahkemesince sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yönünde hüküm kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesinin kararında hakaret suçundan yapılan ve mahkumiyetle sonuçlanan yargılamada, usule ve esasa ilişkin herhangi bir hukuka aykırılığın bulunmadığı, delillerde veya usuli işlemlerde herhangi bir eksikliğin olmadığı, ispat bakımından değerlendirmenin yerinde olduğu kabul edilmiş ve 5271 sayılı Kanunu'nun 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesince kabul olunan maddi vakıaların suçun unsurlarını kapsadığı, tüm dosya kapsamından zabıta görevlisi olan katılanın, sanığa yönelen haksız bir eyleminin bulunmadığının anlaşılması karşısında olayda haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşmadığı, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulandığı, diğer lehe hükümler yönünden ise sanığın adli sicil kaydında engel mahkumiyetlerinin bulunduğu anlaşılmakla sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına dair Mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, dosya kapsamından olay tarihinde görevli zabıtanın omuzunda asılı vaziyette bulunan kameranın dışarıdan açıkça görünür olduğu, gizli çekim yapılmadığı, dolayısıyla yasak delil niteliğinde olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan inceleme neticesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.01.2024 tarihinde karar verildi.