Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2018/4214 E., 2019/2515 K.

SUÇ: Hakaret

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz isteminin reddi

Sanığın temyiz dilekçesinin temyiz sebebi içerdiği belirlendiğinden, Tebliğname'deki temyiz isteminin reddine dair görüşe iştirak edilmemiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2018/340 Esas, 2018/485 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. Karar başlığında tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararı ile Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesinin hükmü kaldırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi ve dördüncü fıkrası ile 62 nci, 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sübuta ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın görevli polis memuru olan mağdurlara "Sizin Allah'ınızı kitabınızı sinkaf ederim, sizin gibi polislerin a... korum." şeklinde sözler söyleyerek hakaret ettiği iddia olunmuş ise de dosya kapsamı itibarıyla üzerine atılı suçu işlediğine dair hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, beyanı alınan tanıkların sanığın küfürlü konuştuğu; ancak bunun polisler gelmeden önce gerçekleştiği, polislere karşı her hangi bir hakaret olmadığı yönündeki anlatımları karşısında; ''şüpheden sanık yararlanır'' evrensel ceza ilkesi dikkate alınarak atılı suçtan beraat hükmü kurulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olaya ilişkin 23.04.2018 tarihinde düzenlenen tutanak içeriğini doğrulayan mağdurların beyanları ile tanık G. K.'nin olayın sıcağı sıcağına alınan ve üstünlük tanınan soruşturma ifadesi karşısında; sanığın üzerine atılı kamu görevlisine görevinden dolayı ve yine kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlere alenen zincirleme biçimde hakaret suçunun subüta erdiğinin anlaşılması karşısında, İlk Derece Mahkemesinin beraat kararı kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık savunması, mağdurların beyanları, tanıkların aşamalardaki anlatımları, olay tutanağı, sanığın alkollü olduğuna dair adli muayene raporu ve tüm dosya kapsamından; sanığın mahkûmiyetine dair Bölge Adliye Mahkemesinin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Hakaret suçunun kamu görevlisine karşı görevinden dolayı ve kişinin mensup bulunduğu dine göre kutsal sayılan değerlerden bahisle işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) ve (c) bentlerindeki iki nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek ve zincirleme suç uyarınca yapılan artırım sırasında mağdur sayısı göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası uygulanırken artırım oranının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi gerektiği gözetilmemiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından, sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.