Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/3547 E., 2019/212 K.

SUÇ: İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM: Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tekirdağ 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 20.04.2017 tarihli, 2017/30 Esas ve 2017/570 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu üzerine mahkumiyet hükmü kaldırılarak beraat kararı verilmek suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Tebliğnamede hükmün bozulması gerektiği yönünde görüş belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; bilirkişi raporunda suça konu yerin bina vasfında olduğunun belirtmesi karşısında, sanığın eylemi sabit olup Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın ruhsat ve imara aykırı olarak balkonunu pimapen doğrama, cam ve ahşap pergule ile kapalı alana dönüştürdüğü ve yapılan imalatların bina vasfında olduğu, sanığın savunması, bilirkişi raporu, tutanak ve tüm dosya kapsamı karşısında eylemin sabit olduğu İlk Derece Mahkemece kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Dosya içinde bulunan fotoğraflar ve bilirkişi raporundan mevcut balkonun pimapen doğrama, cam ve ahşap pergola ile kapatılmış olduğu, kapalı alan kazanımına yol açan başkaca imalatın bulunmadığı, sanık tarafından açık balkonda sonradan ilave edilen pimapen doğrama, cam ve ahşap pergolanın kapalı alan oluşturduğu, ancak kullanılan malzemelerin özellikleri dikkate alındığında, gerektiğinde sökülebilir nitelikte olduğu ve binanın taşıyıcı unsurlarını etkilemeyen balkon kapatmaktan ibaret eylemin, imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturmadığı gerekçesiyle sanık hakkındaki ilk derece mahkemesince verilen mahkumiyet hükmü kaldırılarak 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Belirttiği Hukuka Aykırılık Nedenleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak, Olay ve Olgular başlıklı bölümde belirtilen hususlar karşısında, sanık hakkında beraat kararı verilmesine dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu Maddesinde Sayılan Kesin Hukuka Aykırılık Halleri de Gözetilerek Maddi Hukuka İlişkin Sair Yönlerden Yapılan İncelemede:

Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmış ve Dairemizce de benimsenen Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun (YCGK) 05.07.2022 tarihli ve 2021/3598 Esas, 2022/528 Karar sayılı kararına göre Bölge Adliye Mahkemesince duruşma açmaksızın dosya üzerinden inceleme yapıp dosyadaki mevcut deliller değerlendirilerek ilk derece mahkemesinden farklı sonuca ulaşmasında hukuka aykırılık bulunmadığını belirtmesi karşısında Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sair nedenler yönünden, yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Tekirdağ 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.