Karar Detayı

MAHKEMESİ: Ceza Dairesi

SAYISI: 2017/2544 E., 2018/1017 K.

SUÇ: İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM: Düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Manisa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.06.2017 tarihli ve 2016/972 Esas, 2017/885 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 184 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusu sonucunda İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararı 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği, sanığın savunmasına itibar edilemeyeceğine, sanık ve tanık beyanlarının çeliştiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık hakkında iki katlı taşınmazının üst katını ruhsat ve eklerine aykırı olarak yaptığı kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Yapılan duruşma, yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporları ile dosya kapsamına göre; 1.kat ve tandır olarak kullanılan yapının hangi tarihte yapıldığı kesin olarak saptanamadığı ve bu nedenle aksi ispatlanamayan sanık savunmasına göre 2007 yılında yapıldığı kabul edilen 1. kat ve tandırın suç konusu olarak 28/06/2016 tarihli iddianame tarihine kadar 8 yıldan fazla süre geçtiği kabul edilerek kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Mahkemece alınan 31.05.2017 ve 08.06.2018 tarihli bilirkişi raporlarına, tanık beyanı ve müzekkere cevaplarına göre dava konusu taşınmazın yapım tarihinin tam olarak belirlenememesi nedeniyle sanığın aksi ispatlanamayan savunmasında belirttiği 2007 tarihinden iddianamenin düzenlenmesi tarihine kadar olağan zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Manisa 2.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.05.2024 tarihinde karar verildi.