Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2015/504 E., 2016/667 K.

SUÇLAR: Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında,

1. Tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ıncı maddesinin birinci fıkrası birinci cümlesi, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

2. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü, 62 nci, 52 nci maddeleri uyarınca 8840 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, eksik inceleme ve yanlış hukuki değerlendirme ile kararın verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına, tehdit suçunun işlenmediğine, kararın bozulması talebine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde meydana gelen hakaret ve tehdit olayına ilişkin yapılan ihbar üzerine kolluk görevlilerinin olay yerine intikal ettikleri, olay yerine geldiklerinde sanığın sürekli bağırıp çağırarak saldırgan tavırlar içinde bulunduğu, sanığın agresif davranışlarına devam etmesi üzerine kelepçelenerek ekip otosuna bindirildiği, doktor raporunu almak amacıyla hastaneye gidildiği sırada ekip otosunda bulunan katılanlara hitaben ''Hepiniz g..tsünüz, Ordu'da suç işleyenlerden rüşvet alıyorsunuz, o.. çocukları.'' dediği, ayrıca hastaneden ayrıldıktan sonra sanığın ekip otosunda seyir halinde bulunduğu esnada görevli polis memuru katılan ...'na hitaben ''Yarın seni gebertmezsem cümle alem çocuğumu si.., yarın senin kafanı koparmazsam beni s.., yavşak.'' dediği, böylece sanığın üzerine atılı suçları işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın kendisi hakkında yapılan şikâyet nedeniyle adli işlemleri yürüten polis memuruna, sanığın adli raporunun alınmasından sonra merkeze götürülürken ekip aracı içerisinde tehditte bulunması biçiminde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı Kanun'un 265 inci maddesinin birinci cümlesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıyla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2. 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasında ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp hakaretin, belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda; eylemin sanığın hastaneye götürülürken ekip aracında meydana geldiğinin kabul edilmesi karşısında, aleniyet ögesinin ne şekilde oluştuğu tartışılıp açıklanmadan cezanın anılan Kanun maddesi gereğince artırılması,

Nedenleriyle karar hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrasının gözetilmesine,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.