Karar Detayı

MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/423 E., 2015/375 K.

SUÇLAR: Hakaret, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği, temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;

1. Hakaret suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 6.080 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aylık 24 eşit taksitle tahsiline

2. Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 179 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının yollamasıyla ikinci fıkrası, 62 nci, 50 nci ve 52 nci maddeleri uyarınca 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın aylık 5 eşit taksitle tahsiline, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanğın temyiz isteği; liman giriş görevlisinin beyanına ve kamera kayıtlarına itibar edilmemiş olmasının, olayın en önemli tanığı olan E.Ç.'nin ifadesinin alınmamasının, şikâyetçi ile aynı karakolda görev yapan tanıkların ve onların tuttuğu tutanağın karara esas alınmasının, bağışık tutulma talebi olmamasına rağmen duruşmalardan haberdar edilmemesinin, şikâyetçi tarafından kötü muameleye maruz kaldığının göz ardı edilmesinin, aldığı tespit edilen alkol oranının cezalandırılması için yeterli olmayıp, sürüş kabiliyetini etkilemediğinin gözetilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, 1.68 promil alkollü olarak araç kullanarak geldiği karakolda, tanık E.Ç.'nin başka bir olayla ilgili olarak ifadesi alınırken ifade alma odasına girdiği ve şikâyetçi polis memuruyla aralarında çıkan tartışma esnasında sanığın, cebindeki cüzdanı çıkararak şikâyetçiye doğru fırlattığı ve "Bana polisliği öğretme lan, artist." şeklinde konuştuğu, iddia, sanık savunması, şikâyetçinin beyanı, tanık anlatımları, CD inceleme tutanağı, genel adli muayene evrakları ve tüm dosya kapsamı gözetilerek Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci ve 179 uncu maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst hadlerine göre aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun'un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.06.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, hüküm tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, konu Yerel Mahkeme kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2024 tarihinde karar verildi.